Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia (...) września 2007 r. Minister Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) stycznia 2007 r. w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przedsięwzięcia p.n. "Budowa fermy tuczu brojlera o łącznej obsadzie 240 000 sztuk, na działkach nr (...) w R. i (...) w O. Skargę na powyższe postanowienie Ministra Środowiska złożył D. G., który wniósł również o wstrzymanie wykonania postanowienia do czasu rozpatrzenia sprawy przez Sąd.
W uzasadnieniu podał, że planowana inwestycja będzie negatywnie oddziaływać na otoczenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zauważyć, iż wniosek podlegał rozpatrzeniu w świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a nie jak wskazał skarżący – art. 61 § 2 pkt. 1, bowiem podany przez niego przepis adresowany jest do organu administracji publicznej.
Sąd rozpatrując przedmiotowy wniosek zważył, że zgodnie z treścią powołanego art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a., może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przede wszystkim należy podnieść, że przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi i wiąże się to z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy.
Należy zauważyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej, zatem to na stronie ciąży obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie brak przesłanek do uznania, że ewentualne wykonanie decyzji spowodowałoby dla skarżącego zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a.
Skarżący wskazali jedynie przewidywaną okoliczność, która – w jego ocenie – może nastąpić.
Należy zauważyć, iż sama obawa, że wydane akty administracyjne mogą spowodować określone skutki nie stanowi przesłanki określonej w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Stwierdzić trzeba, iż w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli jest wyłącznie decyzja uzgadniająca w zakresie ochrony środowiska, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Nie przesądza to o możliwości budowy planowanego przedsięwzięcia, ani o rodzaju następnej decyzji organu administracji publicznej. Okoliczności wskazane przez skarżącego nie rodzą zatem, na obecnym etapie postępowania, niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.