Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2008r. Nr [...] Minister Środowiska powołując się na art. 144 w zw. z art. 134 k.p.a stwierdził niedopuszczalność oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez I. K. na postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w O. z dnia [...] września 2007r. znak [...], w sprawie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku rekreacji indywidualnej, w obrębie F., na działce nr [...], gmina P..
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w O. z dnia [...] września 2007r. zostało doręczone I. K. dnia 19 października 2007r. Siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenie od tegoż postanowienia upływał zatem w dniu 26 października 2007r. Tymczasem zażalenie wniesione przez I. K. wpłynęło do organu w dniu 30 października 2007r., a zatem zdaniem Ministra z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I. K., domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego.
Zaskarżonemu postanowieniu strona skarżąca zarzuciła, iż wydane ono zostało z naruszeniem art. 57 § 5 k.p.a, poprzez błędne przyjęcie, iż zachowanie terminu do wniesienia zażalenia następuje wówczas gdy w terminie do jego wniesienia wpłynie ono do organu.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w O. z dnia [...] września 2007r., wbrew stanowisku organu wniosła w terminie. Postanowienie to odebrała bowiem 19 października 2007r., zaś w dniu 26 października 2007r, wniosła na nie zażalenie, nadając je zgodnie z art. 57 § 5 k.p.a w urzędzie pocztowym, na dowód czego dołączyła do skargi kopię dowodu potwierdzenia nadania pisma.
W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, który obecnie zgodnie z art. 121 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U Nr 199, poz. 1227)
Sygn. akt IV SA/Wa 254/09 jest organem właściwym do rozstrzygania w niniejszej sprawie, przedstawił stan faktyczny sprawy i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego.
Oznacza to, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organ wydając zaskarżony akt nie naruszył przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu oraz na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie, ocenie Sądu podlegała zasadnicza kwestia, czy skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w O. z dnia [...] września 2007r. znak [...], w sprawie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku rekreacji indywidualnej w obrębie F., na działce nr [...], gmina P. Z akt administracyjnych wynika, że powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 19 października 2007r.
Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a., zażalenie na postanowienie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Siedmiodniowy termin do wniesienia przez skarżącą zażalenia upływał zatem w dniu 26 października 2007r.
Orzekający w sprawie organ za datę wniesienia przez skarżącą zażalenia uznał dzień w którym zażalenie to fizycznie wpłynęło do organu tj. 30 października 2007r. i na tej podstawie stwierdził cyt. " niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do jego wniesienia".
Stanowisko organu w ocenie Sądu nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Należy bowiem wskazać, iż rozpoznając niniejszą sprawę organ nie wziął pod uwagę, iż zgodnie z art. 57 § 5 pkt. 2 k.p.a. termin do wniesienia zażalenia uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego.
Okoliczność, w jakim dniu skarżąca przesłała za pośrednictwem poczty zażalenie nie została wyjaśniona przez organ, w aktach administracyjnych sprawy brak jest koperty w której przesłano zażalenie. Tymczasem w skardze strona skarżąca wskazała, iż sporne zażalenie zgodnie z art. 57 § 5 pkt. 2 k.p.a, nadała w polskiej placówce pocztowej w dniu 26 października 2007r., a więc w terminie do jego wniesienia. Na dowód czego przedłożyła potwierdzenie nadania w/w pisma (k. 4 akt sądowych).
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż wbrew stanowisku prezentowanemu przez organ, w niniejszej sprawie zażalenie wniesione przez skarżącą od postanowienia Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w O. z dnia [...] września 2007r. zostało wniesione w terminie. A zatem zaskarżone w sprawie postanowienie wydano z naruszeniem art. 144 w zw. z art. 134 k.p.a
Rozpoznając niniejszą sprawę należy również na marginesie podnieść, iż art. 134 k.p.a. rozróżnia niedopuszczalność odwołania (analogicznie w świetle art. 144 k.p.a -zażalenie) od uchybienia terminu do jego wniesienia. Są to dwie odrębne, niezależne od siebie instytucje procesowe.
Przesłanki stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych, różnią się od przesłanek stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia.
Zażalenie wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia jest środkiem zaskarżenia wniesionym z przekroczeniem ustawowego terminu, ale nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 k.p.a.
Stwierdzając zatem niedopuszczalność zażalenia w związku z uchybieniem terminu do jego wniesienia, organ odwoławczy naruszył więc przepis art. 134 k.p.a.
W orzecznictwie przyjmuje się jednak, że uchybienie takie nie ma wpływu na wynik sprawy (por. wyrok NSA z dnia 10.11.1998 r. sygn. akt III 898/97).
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). orzekł jak w pkt. 1 sentencji wyroku.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono po myśli art. 200 w/w ustawy, stosownie do wyniku sprawy.