Uzasadnienie
Z. S. (dalej "skarżący") zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku wynika, że skarżący przebywa aktualnie w zakładzie karnym. Wnioskodawca poza samochodem marki [...] rocznik 1999 i uszkodzonym [...] z 1996 r. nie posiada żadnego innego majątku ani przedmiotów wartościowych, nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Skarżący pozostaje w związku małżeńskim z A. S., która nie posiada również żadnego majątku, na jej utrzymaniu pozostaje dwoje małoletnich dzieci. Jedynym dochodem żony skarżącego jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 650 zł brutto miesięcznie, renta rodzinna w wysokości 700 zł oraz alimenty na rzecz małoletniej córki w wysokości 300 zł.
Z nadesłanych zaświadczeń wydanych przez Zakład Karny w G. wynika, że skarżący nie jest zatrudniony odpłatnie w jednostce penitencjarnej w której przebywa. Od momentu przyjęcia go do zakładu karnego, tj. od dnia 4 października 2013 r. nie odnotowano żadnych wpływów na jego koncie. Na dzień 14 lipca 2014 r. skarżący nie posiada żadnych środków finansowych do dyspozycji.
Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Analizując sytuację finansową skarżącego należy stwierdzić, że wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie, bowiem w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Należy mieć na względzie, że wnioskodawca od 1 października 2013 r. przebywa w zakładzie karnym. Przebywając w placówce penitencjarnej nie ponosi wprawdzie kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem ale - jak wynika z nadesłanych zaświadczeń - nie uzyskuje również żadnych dochodów oraz nie posiada jakichkolwiek środków finansowych, z których mógłby poczynić oszczędności i pokryć koszty sądowe związane ze swym udziałem w sprawie. Również żona skarżącego, jak należy przypuszczać, przy dochodach w łącznej wysokości 1650 zł brutto miesięcznie, które to dochody służą do utrzymanie 3 osób, nie jest w stanie udzielić pomocy finansowej swojemu mężowi w celu pokrycia kosztów niniejszego postępowania. Okoliczność braku pomocy finansowej ze strony rodziny skarżącego potwierdza także informacja udzielona przez Głównego Księgowego Zakłady Karnego w G., z której wynika, że na koncie skarżącego od momentu umieszczenia go w tamtejszej placówce penitencjarnej nie odnotowano żadnych wpływów.
Tak ukształtowana sytuacja materialna skarżącego pozwala na stwierdzenie, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.