Uzasadnienie
M. G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] orzekającą o odmowie nadania skarżącej statusu uchodźcy i innych form ochrony uzupełniającej.
W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, że nie posiada jakiegokolwiek majątku i oszczędności. Wyjaśniła, że w Polsce przebywa z mężem oraz dwójką małoletnich dzieci. Rodzina utrzymuje się ze świadczenia socjalnego przyznawanego osobom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy w łącznej wysokości 1800 zł miesięcznie (450 zł. na osobę).
Stwierdzono, co następuje:
W określonych sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący we wskazanych w ustawie postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać kosztów sądowych (wpisu i opłaty kancelaryjnej) oraz wydatków. Natomiast wydatki za stronę zwolniona od kosztów sądowych z mocy prawa wykładane są z części budżetu Sądu administracyjnego, w zakresie tego zwolnienia. Sprawy o których mowa, wymienia enumeratywnie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a.).
Według przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. g) p.p.s.a., zmienionego ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) i mającego zastosowanie w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 2 tej ustawy, nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych skarżący w sprawach dotyczących udzielania cudzoziemcom ochrony. Nie ulega wątpliwości, że skarga M. G. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] orzekającą o odmowie nadania skarżącej i jej dzieciom statusu uchodźcy, ochrony uzupełniającej i zgody na pobyt tolerowany dotyczy udzielenia skarżącej ochrony międzynarodowej. Sprawy wydawania tych decyzji regulują przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2012 r., poz. 680 ze zm.). Status uchodźcy i ochrona uzupełniająca (a uprzednio również zgoda na pobyt tolerowany) są jednymi z form ochrony cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 3 powołanej ustawy).
W rezultacie, skarżąca w granicach niniejszej sprawy jest z mocy prawa zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Ponieważ w niniejszej sprawie nie istnieje obowiązek ponoszenia przez skarżącą kosztów sądowych, rozpoznanie tego wniosku jest zbędne (art. 249a p.p.s.a.)
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu art. 249 a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g) p.p.s.a