Uzasadnienie
Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia (...) września 2007r nr (...) Wojewoda Mazowiecki działając na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził, że odwołanie M. L. od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia (...) czerwca 2003r. nr (...) orzekającej o wymeldowaniu M. L. z pobytu stałego z budynku przy ul. (...) w P. złożone zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Do wydania powyższego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym: decyzją z dnia (...) czerwca 2003r. nr (...) Prezydent Miasta P. w oparciu o art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r, o ewidencji ludności o dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. Nr 87 poz.960 ze zm.) orzekł o wymeldowaniu M. L. z pobytu stałego z budynku przy ul. (...) w P. W toku postępowania ustalono, iż M.L. w przedmiotowym lokalu nie przebywa co najmniej 6 miesięcy, a nowego miejsca pobytu nie można ustalić. W postępowaniu tym M. L. nie brał osobistego udziału, albowiem pomimo podjętych działań nie udało się ustalić miejsca jego pobytu. Dlatego też jego interesy reprezentował przedstawiciel wyznaczony przez Sąd Rejonowy w P. w osobie W. C. W dniu 5 czerwca 2003r. reprezentującej skarżącego W. C. doręczono odpis decyzji z dnia (...) czerwca 2003r. pouczając o sposobie i terminie złożenia odwołania. Ponieważ w ustawowym terminie nie wpłynęło odwołanie od decyzji z dnia (...) czerwca 2003r., decyzja ta stała się ostateczna.
W dniu 21 lipca 2007r. M. L. podczas pobytu w Urzędzie Miasta P. otrzymał kopię decyzji z dnia (...) czerwca 2003r. Jednocześnie pracownik urzędu pouczył M. L. o możliwości złożenia odwołania od tej decyzji.
Pismem z dnia 2 sierpnia 2007r. M. L. wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia (...) czerwca 2003r. nr (...) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia (...) czerwca 2003r. o wymeldowaniu podnosząc, iż powodem niezłożenia odwołania w terminie była sprawa tocząca się w Sądzie Rejonowym w P. W odwołaniu M. L. wyjaśnił, iż wymeldowany został wbrew swojej woli bez możliwości uczestniczenia w prowadzonym postępowaniu. Zdaniem odwołującego się nie jest prawdą, iż jego matka, która złożyła wniosek o wymeldowanie nie znała miejsca pobytu syna, albowiem w tym okresie odwiedzał ją często i rozmawiał o swojej sytuacji. Obecnie zmuszony jest razem z rodziną wynajmować mieszkanie co wiąże się z ponoszeniem ogromnych wydatków.
Postanowieniem z dnia (...) września 2007r.Wojewoda Mazowiecki działając na podstawie art. 58 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 59 § 2 k.p.a odmówił M..L. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia (...) czerwca 2003r. orzekającej o jego wymeldowaniu. W ocenie organu odwołujący się nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Jednocześnie Wojewoda podniósł, iż prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dopełniając czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.). Zdaniem organu odwołanie M. L. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia złożone zostało z uchybieniem 7 dniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a.
W tym samym dniu Wojewoda Mazowiecki działając na podstawie art. 134 wydał postanowienie, mocą którego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, podnosząc w uzasadnieniu, iż zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Jak wynika z akt sprawy w dniu (...) czerwca 2003r. decyzję orzekającą o wymeldowaniu skarżącego odebrała W. C. reprezentująca skarżącego w toczącym się wówczas postępowaniu. A zatem termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 19 czerwca 2003r.
Pismem z dnia 19 października 2007r. M. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) września 2007r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania podnosząc, iż o decyzji dotyczącej wymeldowania go z pobytu stałego dowiedział się przypadkowo będąc w dniu 21 lipca 2007r. w Urzędzie Miasta P. Doręczając mu odpis decyzji pracownik Urzędu wprawdzie pouczył go o możliwości złożenia odwołania, jednak nikt nie powiedział mu, iż czynności tej należy dokonać w nieprzekraczalnym terminie 7 dni. W obszernym uzasadnieniu skarżący ponownie wyjaśnił powody opuszczenia domu przy ul. (...).
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewody Mazowiecki stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia (...) czerwca 2003r. nr (...) orzekającej o wymeldowaniu M. L. z pobytu stałego z budynku przy ul. (...) w P. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy bada z urzędu zachowanie terminu do wniesienia odwołania. Stwierdzenie dopuszczalności odwołania oraz wniesienia go w terminie jest koniecznym warunkiem merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji, co w konsekwencji wyłącza dopuszczalność jej skontrolowania w zwyczajnym postępowaniu odwoławczym.
Jak wynika z akt sprawy, decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia (...) czerwca 2003r. nr (...) orzekająca o wymeldowaniu M. L. z pobytu stałego z budynku przy ul. (...) w P. doręczona została skutecznie w dniu 5 czerwca 2003r. reprezentującej skarżącego W. C. (ustanowionej prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w P.Wydział Rodzinny i Nieletnich sygn. akt (...)). Od tej też daty winien być liczony czternastodniowy termin do złożenia odwołania. Odwołanie skarżącego wpłynęło do organu dopiero w dniu 2 czerwca 2007r. Skarżący podnosił, iż o decyzji dotyczącej wymeldowania go z pobytu stałego dowiedział się przypadkowo będąc w Urzędzie Miasta P. Równocześnie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia (...) września 2008r. Wojewoda Mazowiecki odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu było ostateczne w dacie jego wydania, a zatem nie było przeszkód do orzekania w przedmiocie samego odwołania. Mając na uwadze iż odwołanie złożone zostało z uchybieniem terminu, organ wydał postanowienie w trybie art. 134 k.p.a.
Podkreślić należy, iż termin określony w art. 129 § 2 k.p.a., jest terminem ustawowym, wiąże więc wszystkie osoby i organy występujące w postępowaniu administracyjnym. Jego niedotrzymanie powoduje ujemne skutki procesowe w postaci utraty prawa do wniesienia odwołania. Organy administracji nie posiadają uprawnień do przedłużania terminów ustawowych. Strona może bronić się przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu wnosząc prośbę o jego przywrócenie. W niniejszej sprawie jednak Wojewoda Mazowiecki po rozpatrzeniu wniosku strony skarżącej orzekł o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skoro, więc odwołanie wniesione zostało z oczywistym uchybieniem czternastodniowego terminu, a termin ten nie został przywrócony - organ odwoławczy obowiązany był w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 134 k.p.a. - stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Dlatego też Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.