Uzasadnienie
T. B. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2014 r. uczyniła postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2014 r. znak: [...]. Zaskarżonym postanowieniem organ administracji odmówił przywrócenia skarżącej terminu do uzupełnienia braków formalnych (brak podpisu) odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 tej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Od postanowienia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania stronie przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co wynika z art. 141 § 1 w zw. z art. 59 § 1 w zw. z art. 144 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). W zaskarżonym postanowieniu zawarto wprawdzie pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednakże błędne pouczenie nie może tworzyć prawa, którego ustawodawca nie przewidział na danym etapie postępowania.
Niewyczerpanie przez skarżącą w postępowaniu przed organem administracji publicznej środka zaskarżenia czyni skargę niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie wpisu postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 tej samej ustawy.