Uzasadnienie
P. G. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 18 grudnia 2013 r., nadesłanego na wezwanie zaświadczenia Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w K. z dnia 27 stycznia 2014 r. oraz dodatkowego oświadczenia strony z dnia 17 lutego 2014 r. wynika, że skarżący przebywa aktualnie w zakładzie karnym, nie jest zatrudniony odpłatnie, a kwota środków pozostających do jego dyspozycji wynosi 50,50 zł. Poza tym na tzw. akumulacji (środki przekazywane skazanemu w chwili zwolnienia z zakładu karnego) skarżący posiada 150 zł. Majątek nieruchomy P. G. stanowi mieszkanie o powierzchni 23 m2. Wnioskodawca nie ma wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. Nie posiada rachunku bankowego. Konkubina skarżącego, która pozostaje w gospodarstwie domowym z jego czternastoletnim synem, utrzymuje się z prac dorywczych. Zarabia około 1.100 zł miesięcznie.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przebywając aktualnie w zakładzie karnym, P. G. nie uzyskuje jakiegokolwiek dochodu. Środki finansowe pozostające do dyspozycji wnioskodawcy wynoszą 50,50 zł. W świetle art. 113 § 2 i § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.) jedynie ta kwota mogłaby zostać przekazana przez skarżącego na rachunek bankowy Sądu tytułem kosztów postępowania. Wnioskodawca nie ma wartościowych przedmiotów, które można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków. Konkubina skarżącego utrzymuje się z prac dorywczych. Środki, jakie uzyskuje tą drogą nie pozwalają na wygospodarowanie dodatkowych funduszy, celem wsparcia skarżącego w pokryciu kosztów postępowania przed sądem.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że P. G. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.