Uzasadnienie
- I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzją z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] (dalej "zaskarżoną decyzją") Główny Geodeta Kraju (dalej "Geodeta"), po rozpatrzeniu odwołania A. S. (dalej "skarżącej") od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] (dalej "Inspektora") z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...], orzekającej o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Inspektora z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...], utrzymał decyzję Inspektora z dnia [...] maja 2012 r. w mocy.
- II. Zaskarżona decyzja Geodety zapadła w następującym stanie sprawy:
- 1. Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. znak [...] Starosta Z. (dalej "Starosta") odmówił sprostowania w operacie ewidencji gruntów i budynków – obręb Z. dla jednostki rejestrowej nr [...] obejmującej działkę nr [...].
- 2. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. (dalej "decyzją Inspektora z 2007 r.") Inspektor utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lutego 2007 r.
- 3. Pismem z dnia 27 grudnia 2011 r. skarżąca wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją Inspektora z 2007 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.; dalej "k.p.a.").
- 4. Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. Inspektor odmówił uchylenia własnej decyzji z 2007 r.
- 5. Skarżąca wniosła do Geodety odwołanie od decyzji Inspektora.
- III. Rozpatrzywszy odwołanie od decyzji Inspektora zaskarżoną obecnie decyzją z dnia [...] września 2012 r., Geodeta utrzymał decyzję Inspektora w mocy.
Uzasadniając własne rozstrzygnięcie, Geodeta wskazał w szczególności, co następuje:
- 1. Wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. dopuszczalne jest w razie jednoczesnego spełnienia się trzech przesłanek:
- – ujawnione okoliczności faktyczne i dowody istotne dla sprawy są nowe,
- – okoliczności i dowody te istnieją w dniu wydania decyzji ostatecznej,
- – okoliczności i dowody te nie były znane organowi administracji publicznej w chwili wydawania decyzji ostatecznej.
- 2. Wnosząc o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją Inspektora z 2007 r., skarżąca powołała jako nowe dowody opinię geodezyjną z dnia 28 listopada 2011 r. oraz mapę geodezyjną z dnia 15 listopada 2011 r.
- 3. Przedłożone przez skarżącą dokumenty (opinia i mapa) zostały sporządzone w 2011 r., a więc po wydaniu decyzji Inspektora z 2007 r.
- 4. W związku z faktem, że powołane przez skarżącą dowody, powstałe po wydaniu decyzji Inspektora z 2007 r., nie istniały w dniu wydania tej decyzji, a jednocześnie skarżąca nie przedstawiła żadnych nowych faktów, nie zachodzi przesłanka do wznowienia postępowania, o której mowa w art.145 § 1 pkt 5 k.p.a.
- IV. Skarżąca wniosła do Sądu skargę na decyzję Geodety z dnia [...] września 2012 r., zarzucając orzeczeniu naruszenie:
- – art. 151 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przez uznanie, że w sprawie nie wystąpiły istotne nowe okoliczności faktyczne i dowody, będące powodem wznowienia postępowania;
- – art. 7, art. 75, art. 77, art. 78, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., polegające na braku wnikliwego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, w tym dokumentów, przedłożonych przez skarżącą.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła w szczególności, co następuje:
- 1. Nieruchomości położone w Z. przy ul. [...], składające się z parcel budowlanych l. kat. [...] i l. kat. [...] objęte były KW [...] i KW [...] i stanowiły gospodarstwo rolne nr [...] GM Z. jednostka rejestrowa [...]. Nie tworzyły domu z ogrodem, objętych jednostką rejestrową [...].
- 2. Poprzednicy prawni skarżącej, O. i J. S., nie doprowadzili do dokonania poprawnych wpisów w księgach gruntowych.
- 3. Z mapy geodezyjnej z dnia 15 listopada 2011 r. wynika, że O. S. była współwłaścicielką części parcel katastralnych [...] i [...].
- 4. Opinia geodezyjna z dnia 28 listopada 2011 r. wykazała, że w momencie "przenoszenia parcel katastralnych [...] i [...] do Ksiąg Wieczystych" doszło do błędu, powodującego daleko idące komplikacje, a także swobodną interpretację stanu prawnego, geodezyjnego i kartograficznego po 1971 r.
- 5. Nowym faktem, będącym przesłanką wznowienia postępowania jest wydanie przez Inspektora decyzji z dnia 2 lipca 2007 r.
- 6. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...] stwierdził, że decyzja Naczelnika Miasta Z. z dnia [...] sierpnia 1979 r. znak [...] o wywłaszczeniu i odszkodowaniu nieruchomości położonej w Z., dotycząca działek o numerze ewidencyjnym [...] i [...] została wydana z naruszeniem prawa. Dalsze postępowanie administracyjne w tej sprawie zostało zawieszone.
- 7. W wyniku działań Starosty doszło do ponownego zagubienia działki o numerze ewidencyjnym [...] oraz do likwidacji z operatu ewidencji gruntów i budynków w 2010 r. – rejestru G – [...] – obwód Z.
- 8. Niewłaściwe działanie organów administracji publicznej powoduje zmiany własnościowe i wywołuje długotrwałe postępowania administracyjne.
- V. W odpowiedzi na skargę Geodeta wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ocenę wyrażoną w zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
VI. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Uwzględnienie przez Sąd skargi na orzeczenie organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia naruszeń prawa wymienionych w art. 145 § 1 p.p.s.a.
W świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
- 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
- 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
- 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków, o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził, w konsekwencji czego skarga podlega oddaleniu.
- VII. Kontrola legalności zaskarżonej obecnie decyzji Geodety prowadzi do następujących wniosków:
- 1. Przedmiotem nadzwyczajnego postępowania administracyjnego, wszczętego z wniosku skarżącej o wznowienie – w związku z wystąpieniem w ocenie skarżącej przesłanki, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją Inspektora z 2007 r., było, zgodnie z art.149 § 2 k.p.a., przeprowadzenie przez Inspektora oraz Geodetę postępowania co do przyczyn wznowienia postępowania administracyjnego oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Obowiązkiem obu organów orzekających w niniejszej sprawie było zatem ustalenie, czy podnoszona przez skarżącą przesłanka wznowienia postępowania administracyjnego, zdefiniowana w art.145 § 5 k.p.a., istotnie wystąpiła, a w razie stwierdzenia, że tak jest, zbadanie, czy zachodzą przesłanki do uchylenia decyzji Inspektora z 2007 r. i orzeczenia w sprawie co do meritum, czy też do odmowy uchylenia decyzji. Zgodnie bowiem z art.151 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której:
- 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo
- 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.
Zgodnie z art.151 § 2 k.p.a. w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji.
Zgodnie z art.146 § 1 k.p.a. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a i art. 145b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Zgodnie z art.146 § 2 k.p.a. nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
Z powyższego wynika, że co do zasady uchylenie decyzji Inspektora z 2007 r. z racji wystąpienia przesłanki wznowieniowej, o której mowa w art.145 § 1 pkt 5 k.p.a., byłoby dopuszczalne wyłącznie w okresie pięciu lat od dnia jej doręczenia. Po upływie tego okresu dopuszczalne byłoby wyłącznie zastosowanie przez organy instytucji, o której mowa w art.151 § 2 k.p.a.
- 2. Konstrukcja prawna przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art.145 § 1 pkt 5 k.p.a. przedstawia się w sposób następujący - zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.
- 3. W ramach określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. podstawy wznowieniowej, przesłankami wznowienia postępowania administracyjnego są "nowe okoliczności" i "nowe dowody", istniejące w dacie wydania decyzji, nieznane organowi wydającemu decyzję i ujawnione po dacie jej wydania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1358/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Oznacza to, między innymi, że nowe okoliczności lub nowe dowody muszą istnieć w momencie wydawania decyzji kończącej postępowanie, którego dotyczy wniosek o wznowienie.
- 4. Decyzja Inspektora, której dotyczył wniosek skarżącej o wznowienie postępowania administracyjnego, została wydana w 2007 r. Powołane przez skarżącą dowody, tj. opinia geodezyjna oraz mapa geodezyjna zostały natomiast sporządzone w 2011 r. Nie może zatem ulegać wątpliwości, że nowe, przedłożone przez skarżącą dowody nie istniały w dacie wydania decyzji Inspektora z 2007 r.
- 5. Jednocześnie stwierdzić należy, że ani z treści wniosku skarżącej o wznowienie postępowania administracyjnego, ani z przedłożonych dowodów nie wynikają takie okoliczności, które można by zakwalifikować jako nowe okoliczności faktyczne, istniejące w dacie orzekania przez Inspektora w 2007 r.
- 6. Podkreślenia wymaga, że dopuszczalność zarówno wznowienia postępowania administracyjnego, jak i oceny we wznowionym postępowaniu prawidłowości decyzji administracyjnej, jest bezwzględnie uzależniona od wystąpienia przesłanki wznowieniowej (w niniejszej sprawie art.145 § 1 pkt 5 k.p.a.). Powyższe jest prostą konsekwencją zasady pewności obrotu prawnego, wyrażonej w art.16 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych.
- 7. Instytucji wznowienia postępowania administracyjnego nie można zatem postrzegać jako nieograniczonego ramami czasowymi trybu postępowania, umożliwiającego kolejną weryfikację prawidłowości ostatecznej decyzji administracyjnej, którego uruchomienie jest uzależnione tylko i wyłącznie od zgłoszenia w tym zakresie inicjatywy przez stronę, bez konieczności wykazania przez stronę spełnienia się rygorystycznych przesłanek formalnych. Sprawa administracyjna, będąca przedmiotem kwestionowanej przez skarżącą decyzji Inspektora z [...] lipca 2007 r. została rozpoznana w dwóch instancjach, albowiem decyzja Inspektora jest decyzją, wydaną w wyniku rozpatrzenia przez Inspektora odwołania skarżącej od decyzji Starosty z dnia [...] lutego 2007 r. Decyzja Inspektora z [...] lipca 2007 r. była następnie przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który wyrokiem z dnia 14 marca 2008 r., wydanym w sprawie o sygnaturze II SA/Gl 643/07, skargę skarżącej oddalił.
- 8. W świetle powyższych uwarunkowań nie można uznać dopuszczalności kwestionowania przez skarżącą - w oparciu o dowody załączone do wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego - decyzji Inspektora z 2007 r., w sytuacji, w której przesłanka z art.145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie zaistniała.
- 9. Powołana przez skarżącą decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. została wydana już po wydaniu decyzji z 2007 r. Nie istniała więc w chwili wydawania decyzji z 2007 r. Tym samym, jej funkcjonowanie w obrocie prawnym nie powoduje dopuszczalności wznowienia postępowania, zakończonego wydaniem decyzji z 2007 r.
- 10. W oczywisty sposób, wbrew stanowisku skargi, sama decyzja Inspektora z 2007 r., a zatem ostateczne orzeczenie administracyjne, którego dotyczył wniosek skarżącej o wznowienie postępowania, nie jest nową okolicznością ani nowym faktem, stanowiącym przesłankę do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego tą decyzją.
- 11. W świetle powyższych okoliczności orzekające w sprawie organy zasadnie przyjęły, że skarżąca nie przedstawiła żadnych faktów ani okoliczności, które mogłyby powodować konieczność wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego wydaniem decyzji Inspektora z 2007 r. Tym samym, wbrew stanowisku skargi Sąd nie dopatrzył się naruszenia w sprawie art. 145 § 1 pkt 5 ani art. 151 k.p.a., jak też naruszenia art. 7, art. 75, art. 77, art. 78, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.
- VIII. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.