Uzasadnienie
W dniu 5 lutego 2013 r. radca prawny P. M., pełnomocnik z urzędu skarżącego R. H., zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w niniejszej spawie oraz wniosła skargę, zawierającą m. in. wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, gdyż nie zostały one opłacone przez skarżącego w całości ani w części.
Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
W zażaleniu na ww. postanowienie pełnomocnik skarżącego zwróciła się o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego oświadczając, że nie zostały one uiszczone przez skarżącego ani w części ani w całości.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Przepis §15 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z §16 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymieniona w lit. a i b – 240 zł, natomiast w postępowaniu zażaleniowym stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit.d cytowanego rozporządzenia – 120 zł.
Zgodnie natomiast z §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego reprezentował go w I instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym, dlatego też należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 360 zł, oraz podwyższyć tę opłatę o kwotę 82,80 zł (23% VAT).
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika skarżącego, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.