Uzasadnienie
H. K. w dniu 26 października 2013r. wniosła skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2013r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy G. z dnia [...].12.1978r. znak [...] w części dotyczącej wywłaszczenia za odszkodowaniem nieruchomości położonej we wsi G., oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 104 m2.
H. K. zmarła w dniu 24 września 2014r. (odpis zupełny aktu zgonu k. 166). Jej następcami prawnymi są A. S., M. S., P. K., E. K. K., J. K..
Pismem z dnia 7 lutego 2018r. skarżący P. K. cofnął skargę (pismo procesowe k. 339).
Pismami z dnia 8 lutego 2018r. skarżący J. K., A. S. i E. K. cofnęli skargę (pisma procesowe k. 342, k. 344, k. 346)
Pismem z dnia 9 lutego 2018r. skarżąca M. S. cofnęła skargę (pismo procesowe k. 348)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie.
Skuteczne cofnięcie skargi obliguje więc Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.