Uzasadnienie
Skarżący A. V. złożył w dniu 9 lipca 2014r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia radcy prawnego z urzędu w sprawie wszczętej z jego skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013r. o umorzeniu postępowania w sprawie nadania skarżącemu statusu uchodźcy.
Niniejsza sprawa została zakończona przed WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 3 czerwca 2014r. (sygn. akt IV SA/Wa 2592/13), którego uzasadnienie zostało sporządzone i doręczone skarżącemu.
Na obecnym etapie postępowania skarżący jest uprawniony do złożenia skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wniesienie skargi kasacyjnej wiąże się dla strony z obowiązkiem ustanowienia fachowego pełnomocnika.
Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący, jego żona oraz sześcioletnia córka przebywają w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy i utrzymują się ze świadczeń przyznawanych osobom ubiegającym się o ten status. Wnioskodawca i jego rodzina nie posiadają nieruchomości, ruchomości, przedmiotów wartościowych oraz oszczędności.
Stwierdzono, co następuje:
Referendarz stwierdza, że wniosek skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest uzasadniony.
Na wstępie trzeba wyjaśnić, że z akt sprawy wynika, że rozpoznawany wniosek o ustanowienie radcy prawnego jest kolejnym, tj. drugim, wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, złożonym przez skarżącego w niniejszej sprawie. Po rozpoznaniu pierwszego wniosku w tym przedmiocie, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 18 listopada 2013r. (sygn.. akt IV SA/Wa 2592/13) zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości. Z tego względu niniejszy wniosek podlega rozpoznaniu na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., który formułuje przesłanki udzielenia prawa pomocy w zakresie całkowitym. Takie postepowanie pozwoli uniknąć nieuzasadnionego uprzywilejowania wnioskodawców składających dwa następujące po sobie wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w stosunku do wnioskodawców występujących z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Trzeba pamiętać, że przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym są określone przez ustawodawcę bardziej rygorystycznie niż przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, albowiem wykazanie braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) jest dla strony trudniejsze niż wykazanie, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Odnosząc te uwagi do niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że skarżący wykazał, że spełnia wymogi określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący i jego rodzina (żona wraz z małoletnią córką) przebywają w ośrodku dla cudzoziemców. Nie posiadają żadnego majtku, nikt z rodzinny nie uzyskuje dochodów innych niż tzw. świadczenie uchodźcze. W tej sytuacji, zdaniem referendarza, skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego.
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz postanowił jak w sentencji.