Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 września 2015 r. referendarz sądowy przyznał R. S. (skarżącemu) prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adwokat K. L. pełnomocnikiem z urzędu skarżącego w niniejszej sprawie.
Pismem z dnia 2 listopada 2015 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2015 r. o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji, wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu za postępowanie zażaleniowe, bowiem nie zostały one uiszczone w całości ani w części.
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2015 r. sygn. akt II OZ 1275/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie.
Następnie, w piśmie z dnia 29 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącego uzupełniła skargę. Na rozprawie w dniu 8 marca 2016 r. wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje.
Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postanowienia jest wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu zażaleniowym oraz wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W rozpoznawanej sprawie w związku z przepisem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2015 r. poz. 1801), który stanowi: "Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia wżycie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji" zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia z 28 września 2002 r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymieniona w lit. a i b – 240 zł, natomiast w postępowaniu zażaleniowym, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d cytowanego rozporządzenia – 120 zł.
Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego reprezentowała go w pierwszej instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym, dlatego też należało przyznać jej wynagrodzenie w wysokości 360 zł (240 zł + 120 zł), oraz podwyższyć tę opłatę o kwotę 82,80 zł (23% VAT).
Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805) oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.