Uzasadnienie
A. G. (dalej "skarżąca") zwróciła sią do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Skarżąca podniosła, że gospodarstwo domowe prowadzi wraz z mężem. Jest właścicielką domu o pow. 62 m2 (z 1968 r. do kapitalnego remontu) oraz działki siedliskowej o pow. 0,44 ha. Skarżąca otrzymuje emeryturę w wysokości 952,63 zł zaś jej mąż rentę – w wysokości 958, 83 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wraz z mężem są osobami starszymi, schorowanymi (skarżąca była w 2015 r. 3 razy leczona w szpitalu i przeszła jeden zabieg operacyjny, posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, jej mąż jest całkowicie niezdolny do pracy i posiada orzeczenie o stałym umiarkowanym stopniu niepełnoprawności). Jako wydatki miesięczne wymieniła m. in. wydatki na: opał, utrzymanie domu – 400 zł, remonty – 65 zł, energia elektryczna 66,26 zł, telefon 40 zł, zakup wody do spożycia – 50 zł, środki czystości bieżące potrzeby – 300 zł, rehabilitacja, leki opieka medyczna – 400 zł, żywność ok. 600 zł. Ponadto wskazała wydatki roczne: ubezpieczenie domu – 140 zł, podatek od nieruchomości – 183 zł, odbiór śmieci – 192 zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy.
W niniejszej sprawie uznano, że opisana przez skarżącą sytuacja majątkowa i życiowa uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Jedyne źródło dochodu skarżącej i jej męża stanowią świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 1911,46 netto, które są w całości - co wynika z oświadczenia skarżącej o ponoszonych wydatkach - przeznaczone na zaspokajanie ich podstawowych potrzeb życiowych. W tej sytuacji uznano, że poniesienie przez skarżącą kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, przekracza jej możliwości finansowe.
Z tych względów uznano, że skarżąca spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.