Uzasadnienie
W piśmie z dnia 19 grudnia 2013 r. K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o jej odrzucenie, jako wniesionej z uchybieniem ustawowego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, jednak z innych przyczyn niż wskazuje organ.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa.
W ocenie Sądu nie można uznać, iż skarżący w niniejszej sprawie dopełnił powyższego obowiązku. Z akt sprawy wynika, że co prawda w dniu 15 października 2013 r. do Rady Miasta wpłynęło pismo skarżącego, w którym prosi o niezwłoczne przywrócenie dla działki nr [...] funkcji jakie przewidywał poprzednio obowiązujący plan miejscowy, jednakże w ocenie Sądu, pismu temu nie można przypisać cech wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W piśmie tym skarżący nie podnosi, że nowy plan narusza jego prawa, wnosi zaś o przywrócenie dawnej funkcji działki, bądź ustalenia odszkodowania za poniesione szkody w związku z obniżeniem wartości nieruchomości lub jej wykupienia.
W literaturze przedmiotu uznaje się wezwanie za podanie w rozumieniu art. 63 K.p.a. Powinno ono zatem zawierać wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Artykuł 101 ustawy o samorządzie gminnym nie przewiduje wprost innych wymagań wobec wezwania, jednakże powinno ono wskazywać, na czym polega naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnioskodawcy oraz wskazywać kwestionowaną uchwałę (zarządzenie) z uwzględnieniem postanowień naruszających ten interes. Treścią żądania wnioskodawcy będzie wezwanie do usunięcie naruszenia (por. A. Matan "Komentarz do art. 101 ustawy o samorządzie gminnym" [w:] B. Dolnicki Bogdan (red.), M. Augustyniak, R. Cybulska Renata, J. Gumińska - Pawlic, J. Jagoda, A. Jochymczyk, C. Martysz, A. Matan, T. Moll, A. Wierzbica "Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz." Publ. LEX nr 90976).
Stwierdzić zatem należy, że pisma skarżącego z dnia 9 października 2013 r., kierowanego do organu, nie można było potraktować jako środka o jakim mowa w art. 101 ustawy samorządzie gminnym, bowiem nie zawierało wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Było to pismo informujące o nieprawidłowościach przy ustalaniu funkcji terenu w planie oraz prośbę o wyjaśnienie zaistniałej sytuacji oraz żądanie ewentualnego ustalenia odszkodowania bądź wykupu nieruchomości.
Poza tym również Rada Miasta nie podjęła uchwały, z której mogłoby wynikać, że powyższe pismo potraktowano jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i udzielono na nie w formie uchwały odpowiedzi. Poza tym potraktowanie przedmiotowego pisma jako opisywanego wezwania zamykałoby skarżącemu drogę do Sądu, bowiem powodowałyby konieczność przyjęcia, że skarga została wniesiona po terminie. W orzecznictwie ugruntowany jest natomiast pogląd, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przysługuje danemu podmiotowi tylko jeden raz w odniesieniu do danego aktu, a termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego liczy się od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi organu, albo od dnia wniesienia wezwania, jeżeli organ odpowiedzi nie udzielił.
Stwierdzić zatem należy, że skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona bez wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.