Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 lipca 2013 r. Wójt Gminy [...] wystąpił do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział we W. o dokonanie uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości J. dla terenu położonego w obrębie J. obejmującego działki nr [...] i [...] w zakresie zmiany zagospodarowania terenów przyległych do pasa drogi krajowej nr [...]. Wskazano, iż uzgodnienie powinno zostać złożone na piśmie w terminie 21.
Postanowieniem opatrzonym datą [...] lipca 2013 r. nr [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad działając na podstawie art.17 pkt 6 lit. b, art. 24 ust.1 i 1a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012r. poz. 647 ze zm.) w zw. z art. 106 k.p.a. w zw. z art. 18 a ust. 5, art.19 ust.2 pkt 1 i art.35 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz.260 ze z.) odmówił uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości J. dla terenu położonego w obrębie J. obejmującego działki nr [...] i [...] w zakresie zmiany zagospodarowania terenów przyległych do pasa drogi krajowej nr [...].
Pismem z dnia 9 sierpnia 2013r. Wójt Gminy [...] wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając przede wszystkim naruszenie postanowień art. 25 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przekroczenie terminu na dokonanie przedmiotowego uzgodnienia. Strona wskazała, iż wprawdzie postanowienie zostało opatrzone datą [...] lipca 2013r. kiedy to mijał 21 dniowy termin na dokonanie uzgodnienia, lecz faktycznie postanowienie wydane i wysłane zostało dopiero w dniu [...] sierpnia 2013 r. jak wynika ze stempla na postanowieniu. Wydanie, więc postanowienia po upływie terminu na dokonanie uzgodnienia stanowiło naruszenie art. 25 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Postanowieniem z dnia [...] września 2013r. nr [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, działając na podstawie art. 17 pkt 6 lit. b, art. 24 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 106 k.p.a. w zw. z art. 18 a ust.5, art.19 ust.2 pkt 1 i art. 35 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych ponownie odmówił uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości J. dla terenu położonego w obrębie J. obejmującego działki nr [...] i [...] w zakresie zmiany zagospodarowania terenów przyległych do pasa drogi krajowej nr [...].
Organ wskazał, iż planowana lokalizacja terenów obsługi obiektów i urządzeń uczestników ruchu drogowego [...] nie spełnia warunków przewidzianych dla lokalizacji stacji paliw (przeznaczenie podstawowe terenu [...]) w ciągu drogi klasy GP wynikających z warunków określonych w § 123 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999r. Nr 43 poz.430). Zdaniem organu również nieprzekraczalna linia zabudowy jest niezgodna z postanowieniami przepisu art. 43 ust.1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych oraz § 110 ust. 3 ww. rozporządzenia.
Pismem z dnia 8 października 2013 r. Wójt Gminy [...] wniósł na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie:
- 1. art. 25 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przekroczenie terminu na dokonanie przedmiotowego uzgodnienia,
- 2. art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania przez pracownika wyłączonego z mocy prawa,
- 3. art. 138 k.p.a. w zw. z art. 144 poprzez wadliwą konstrukcję osnowy postanowienia,
- 4. art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 124 § 1 i art. 126 k.p.a. poprzez wadliwe uzasadnienie,
- 5. art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez gołosłowne twierdzenia, że zmiana planu miejscowego zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego na drodze krajowej, w wyniku zaniechania przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie,
- 6. § 123 ust.2 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w wyniku przyjęcia, iż:
- - przepis ten ma zastosowanie do nieistniejących stacji paliw,
- - przepis ten ma zastosowanie także do miejsc obsługi podróżnych,
- - w stosunku do miejsc obsługi podróżnych mamy do czynienia ze zjazdem podczas gdy przepis § 3 pkt 12 i 13 rozporządzenia wyraźnie rozróżnia pojęcie zjazdu oraz wjazdu i wyjazdu,
- 7. § 113 ust. 7 ww. rozporządzenia poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż lokalizacja wjazdu i wyjazdu do miejsc obsługi podróżnych będzie zagrażała ruchowi podróżnych.
Wobec podniesionych zarzutów strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia i zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Wójt rozwinął powyższe zarzuty, podkreślając iż zaskarżone postanowienia wydane zostały z naruszeniem wyznaczonego terminu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej dalej p. p. s. a.).
Oceniając zaskarżone postanowienia w oparciu o wskazane kryteria orzekający w sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż naruszają one prawo.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad wydane na skutek wniosku Wójta Gminy [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy, którym organ odmówił uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości J. dla terenu położonego w obrębie J. obejmującego działki nr [...] i [...] w zakresie zmiany zagospodarowania terenów przyległych do pasa drogi krajowej nr [...].
W ocenie Sądu, w pierwszej kolejności rozstrzygnąć należało czy przedmiotowe postanowienie w przedmiocie uzgodnienia, wydane zostało w przepisanym ustawą terminie.
Stosownie do treści art. 24 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012r. poz. 647 ze zm.) organy, o których mowa w art. 11 pkt 6 i 7 oraz art. 17 pkt 7, w zakresie swojej właściwości rzeczowej lub miejscowej, uzgadniają, na swój koszt, odpowiednio projekt studium albo projekt planu miejscowego. Uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może uznać za uzgodniony projekt studium albo projekt planu miejscowego w przypadku, w którym organy, o których mowa w ust. 1, nie określą warunków, na jakich uzgodnienie może nastąpić, albo nie powołają podstawy prawnej uzasadniającej ich określenie (ust. 2). Zgodnie natomiast z treścią art. 25 ust. 1 wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala termin dokonania uzgodnień albo przedstawienia opinii przez organy, o których mowa w art. 11 pkt 5 i 6 oraz art. 17 pkt 6, nie krótszy niż 14 dni i nie dłuższy niż 30 dni od dnia udostępnienia projektu studium albo projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko.
Nieprzedstawienie stanowiska lub warunków, o których mowa w art. 24 ust. 2, w terminie, o którym mowa w ust. 1, uważa się za równoznaczne odpowiednio z uzgodnieniem lub zaopiniowaniem projektu (ust.2)
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że pismem z dnia 3 lipca 2013 r. (data wpływu do organu 9 lipca 2013r.) Wójt Gminy [...] wystąpił do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział we W. o dokonanie uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości J. dla terenu położonego w obrębie J. obejmującego działki nr [...] i [...] w zakresie zmiany zagospodarowania terenów przyległych do pasa drogi krajowej nr [...]. Wskazano, iż uzgodnienie powinno zostać złożone na piśmie w terminie 21.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad odmówił uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości J., dla terenu położonego w obrębie J. obejmującego działki nr [...] i [...] w zakresie zmiany zagospodarowania terenów przyległych do pasa drogi krajowej nr [...].
Mimo, iż postanowienie opatrzono datą [...] lipca 2013 r. strona skarżąca zarzuca, iż wydano je dopiero w dniu [...] sierpnia 2013 r., jak wynika ze stempla na postanowieniu, a zatem po upływie terminu 21- dniowego wyznaczonego w piśmie z dnia 3 lipca 2013 r.
W ocenie Sądu stanowisko strony skarżącej jest zasadne. Jak wynika bowiem z treści załączonej do akt, notatki służbowej ze spotkania przedstawicieli GDDKiA Oddział we W., ww. postanowienie faktycznie wydane zostało z przekroczeniem 21 dniowego terminu ustalonego na podstawia art. 25 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powodem przekroczenia terminu zgodnie z treścią notatki służbowej był: brak opinii wydziałów i znaczna ilość spraw terminowych przy małej obsadzie pracowniczej (okres urlopowy). Również w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] września 2013 r. GDDKiA przyznał, iż uzgodnienie wydane zostało w dniu [...] sierpnia 2013 r.
Wobec powyższego zdaniem Sądu stwierdzić należy, iż organ wydając rozstrzygnięcie w dniu [...] sierpnia 2013 r. wydał je po upływnie ustawowego terminu zakreślonego dla tegoż organu na jego wydanie. Mając zaś na uwadze, iż wraz z upływem powyższego terminu uzgodnienie należało uznać za dokonane, rozstrzygnięcia jakie zapadły po tej dacie wydane zostały z naruszeniem art. 25 ust.2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dotyczą one bowiem sprawy, która z mocy prawa zakończyła się już wydaniem pozytywnego uzgodnienia, co z kolei stanowi podstawę do uchylenia obu zaskarżonych postanowień jako wydanych z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.
Jednocześnie zdaniem Sądu bez wpływu na bieg terminu, o którym mowa w art. 25 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pozostaje fakt, iż organowi uzgadniającemu nie udostępniono projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a uchylił zaskarżone w sprawie postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad oraz utrzymane nim w mocy postanowienia tego organu z dnia 30 lipca 2013 r. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia wydano w oparciu o art. 152 w/w ustawy.