Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. Minister Infrastruktury i Budownictwa uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. w części dotyczącej pkt 2 i w tym zakresie odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w P. z dnia [...] października 1985 r. odraczającej ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną działkę nr [...] (aktualnie działka nr [...] oraz część działek nr [...] i nr [...]) na okres 3 miesięcy licząc od dnia wydania decyzji wywłaszczeniowej oraz utrzymał w mocy ww. decyzję w pozostałym zakresie.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Miasto P.. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w przypadku utrzymania w mocy przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa pkt 1 decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. orzekającej, iż decyzja z dnia [...] października 1985 r. w części orzekającej o wywłaszczeniu działki nr [...] oraz części działek nr [...] i nr [...] została wydana z naruszeniem prawa, istnieje możliwość, że osoby, które uzyskają taką decyzję będą mogły wystąpić z roszczeniem odszkodowawczym, pomimo braku prawomocnego rozstrzygnięcia co do kwestii wydania decyzji z naruszeniem prawa. W przypadku zaś uchylenia zaskarżonej decyzji, nie będzie żadnej możliwości zniweczenia cywilnoprawnych skutków zasądzenia odszkodowania za wydanie decyzji z naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazać należy, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony.
Skoro wskazana w art. 61 § 3 p.p.s.a. szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, to uznać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Rozstrzygnięciem takim nie jest decyzja stwierdzająca wydanie decyzji z naruszeniem prawa w części dotyczącej orzeczenia o wywłaszczeniu nieruchomości oraz odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji w części odraczającej ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Nie przyznaje ona stronie uprawnień, ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków. Okoliczność ta, niezależnie od argumentacji zawartej we wniosku, nie zezwala na zastosowanie w sprawie instytucji ochrony tymczasowej.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.