Uzasadnienie
[...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. - wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2013 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Dyrektor Generalny Lasów Państwowych w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Powyższy przepis zawiera dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog tych przesłanek jest więc zamknięty. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie bada zasadności samej skargi.
Z treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż to strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do wskazania przesłanek jej zastosowania. Oczywiście, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny.
W niniejszej sprawie strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wraz ze skargą nie uzasadniła swojego żądania. Jednakże w piśmie z dnia 19 grudnia 2013 r. strona skarżąca podniosła, że zaskarżoną decyzją utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji nałożono na nią opłatę w wysokości 54 598,50 zł. Wobec nieuiszczenia tej opłaty przez skarżącą Spółkę, która jak twierdzi, od dłuższego czasu znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, organ wszczął postępowanie egzekucyjne i zajął rachunki bankowe. W ocenie strony skarżącej okoliczność ta uniemożliwia jej prowadzenie działalności gospodarczej i pogarsza jej sytuację majątkową.
Zdaniem Sądu powyższa okoliczność uprawdopodabnia, że nie udzielenie ochrony tymczasowej będzie się wiązać z trudnymi do odwrócenia skutkami dla Spółki oraz może spowodować znaczne szkody. Zasadne jest zatem uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej i udzielenie stronie skarżącej ochrony do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 p.p.s.a.)
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.