Uzasadnienie
W dniu [...] kwietnia 2013 r. A. K. i A. H. (zwani dalej "skarżącymi") wnieśli wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uchwałą Rady
W. z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla R. po wschodniej stronie osiedla P. W dniu [...] sierpnia 2013 r. (data wpływu do organu to dzień [...] września 2013 r.) skarżący wnieśli kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z dnia [...] lipca 2008 r.
W dniu [...] października 2013 r. A. K. i A. H. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę z dnia [...] lipca 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) dalej "u.s.g.", warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia do właściwego organu, który zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie wydał. Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust 1 u.s.g. ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.".
Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenie prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Takie stanowisko zostało przyjęte i przekonywująco uzasadnione w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu
Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r.,z. 3, poz. 60).
Ugruntowane już stanowisko zajęte przez sądownictwo administracyjne wskazuje, że nie można instytucji wezwania, o której mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. traktować jako czynności nie wywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiałoby takie działanie znaczenia prawnego, byłoby zaprzeczeniem jego istoty i powodowałoby destabilizację obrotu prawnego, zamiast poprawić jego bezpieczeństwo. Takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi - na podstawie przepisów przewidujących skierowanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa - w pozycji bardziej uprzywilejowanej, niż inne podmioty wnoszące skargi na podstawie innych przepisów. Ilekroć ustawodawca mówi w przepisach prawnych o środkach odwoławczych, ma na myśli prawo określonego podmiotu do jednokrotnego wniesienia danego środka od danego aktu administracyjnego.
Traktując wezwanie do usunięcia naruszenia jako surogat środka odwoławczego, nie ma jednocześnie podstaw, by je traktować inaczej, niż określają to przepisy w stosunku do klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. Przyjęcie odmiennego poglądu byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa.
Tym samym, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną przysługującą konkretnemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02 wydane na gruncie ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz następnie powtórzone w obecnie obowiązującym stanie prawnym w postanowieniu z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II GSK 212/06, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r. w sprawie sygn. akt II OSK 754/08, Baza orzeczeń LEX nr 506026, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 września 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 605/09, Wspólnota z 2009 r., nr 38, poz. 28, podobnie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 października 2008 r., sygn. akt II SA/Łd 678/08, Baza orzeczeń LEX nr 504538 czy dostępne w Internecie (orzeczenia.nsa.gov.pl) postanowienia: II SA/Ol 88/10, I SA/Łd 227/09, II SA/GI447/09, II SA/Sz 523/10.
W rozpatrywanej sprawie skarżący wnieśli wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. To od daty wniesienia pierwszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa należy liczyć termin do wniesienia skargi. Powtórzenie czynności nie powoduje otwarcia nowego terminu do wniesienia skargi do sądu. Pismo z dnia [...] sierpnia 2013 r. miało charakter wtórny i nie ma znaczenia dla oceny, czy w sprawie wyczerpano środki zaskarżenia i zachowano sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi do sądu.
Ponieważ skarga została wniesiona w dniu [...] października 2013 r., to nie ulega zatem wątpliwości, że wniesiono ją z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.