Uzasadnienie
W piśmie z 31 sierpnia 2017 r. W. K., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] czerwca 2017 r. o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w obrębie [...].
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został wniesiony w oparciu o art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 zwaną dalej Ppsa) – czyli skierowany do Organu, jednak z uwagi na to, został umieszczony skardze skierowanej do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w dodatku nie został rozpoznany przez Organ, Sąd uznał za zasadne jego rozpoznanie.
Zgodnie z art. 61 § 3 Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednak to wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania okoliczności, które pozwolą na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.
Natomiast złożony w niniejszej sprawie wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia. Sąd nie mógł zatem ocenić, czy wykonanie zaskarżonego postanowienia, które nie posiada zresztą cechy wykonalności, spowoduje faktycznie realną możliwość niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.