Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 1 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2616/13

Uzasadnienie

W piśmie z dnia 6 października 2013 r. M. S. wniosła skargę na działania Starosty W., polegające wydawaniu bezprawnych, w jej ocenie, dokumentów. Zdaniem skarżącej organ zmienia na jej niekorzyść ewidencje i mapy gruntów należących do niej. Według M. S. Starosta "odjął" jej 3ha 49 arów i "dopisał" sąsiadowi. W związku z powyższym, wniosła m. in. o "doprowadzenie dokumentów do dawnego stanu" oraz "zawieszenie bezprawnego rozgraniczenia".

W odpowiedzi na skargę Starosta W., wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że brak jest podstawy prawnej do wnoszenia skargi na zaświadczenie, jakim jest wypis z ewidencji gruntów wydawany przez Starostę W. Ponadto Starosta podniósł, że nie prowadził żadnego postępowania administracyjnego z udziałem skarżącej, ani nie podejmował jakiejkolwiek czynności, na którą przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego.

Z wyjaśnień organu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, że skarżąca zwróciła się do Starosty w dniu 1 lutego 2013 r. o wydanie kopii archiwalnych dokumentów znajdujących się w zasobie, które to kopie zostały sporządzone i wydane skarżącej.

W dniu 25 kwietnia 2013 r. skarżąca wystąpiła do Starosty o wydanie wypisu z rejestru gruntów, dotyczącego działki ewidencyjnej nr [...], położonej w Obrębie K. Wypis ten został sporządzony i wydany skarżącej.

Następnie M. S. występowała do organu z licznymi pismami, w których domagała się wyjaśnienia podstaw stanu znajdującego się w ewidencji gruntów i budynków, dotyczącego jej działki jak i działki stanowiącej własność jej siostry. Na każde pismo skarżąca dostawała odpowiedź od organu. Starosta podniósł, że skarżąca nigdy nie złożyła żadnego wniosku, który mógłby wszcząć postępowanie administracyjne przed organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków.

Organ podniósł, że wielokrotnie informował skarżącą, że jeżeli kwestionuje dane ewidencyjne, zobowiązana jest do dostarczenia stosownych dokumentów, które potwierdzą jej zarzuty i posłużą do wprowadzenia zmian w zakresie granic i powierzchni wymienionej przez nią działek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje

Sąd administracyjny sprawuje kontrolę rozstrzygnięć (decyzji, postanowień i innych aktów oraz czynności z zakresu administracji publicznej) organów administracji publicznej według kryterium legalności, tj. zgodności rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy zastosowaniu, których je wydano. Stąd dla oceny dopuszczalności złożonej skargi koniecznym stało się ustalenie czy odpowiada ona wymogom określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest, jak to określiła skarżąca, działanie Starosty W. polegające na "wydawaniu bezprawnych dokumentów". Według skarżącej Starosta kilkakrotnie zmieniał powierzchnię jej działki.

Rozpatrując przedmiotową sprawę, należy podkreślić, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony, zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej.

Z akt sprawy wynika, że w związku z wnioskami i pismami skarżącej Starosta:

1. - wydał kopię archiwalnych dokumentów znajdujących się w zasobie geodezyjnym i kartograficznym, w odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia 1 lutego 2013 r.,
2. - wydał wypis z rejestru gruntów dotyczący działki skarżącej, w odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia 25 kwietnia 2013 r.,
3. - wystosował do skarżącej pisma z dnia: 2 maja, 21 czerwca, 19 sierpnia 2013 r., wyjaśniające stan – według informacji znajdujących się w rejestrach gruntów – powierzchni i przeznaczenia działek należących do niej oraz jej siostry.

Stwierdzić należy, że żadna z powyższych czynności (wydanie kopii archiwalnych dokumentów, wydanie wypisu z rejestru gruntu) czy pism, nie stanowi decyzji, postanowienia, czy innej czynności z zakresu administracji publicznej, podlegającej kontroli sądu administracyjnego.

Po przeanalizowaniu skargi oraz dokumentów przekazanych do Sądu przez organ wynika, że skarżąca kwestionuje przebieg granic. Wobec niewyrażenia zgody przez skarżącą na przebieg granicy, sprawa został przekazana do sądu powszechnego. Starosta natomiast nie jest organem właściwym do ustalenia spornej granicy pomiędzy nieruchomościami.

Ponadto zarzuty kierowane pod adresem Starosty, takie jak: fałszowanie dokumentów, kradzież ziemi, korupcja, nie mogą być przedmiotem kontroli sądowoadminsitracyjnej, znajdują się w gestii odpowiednich organów ścigania i sądów powszechnych.

Zatem w tej sytuacji, należy stwierdzić, że skarga dotyczy sprawy, która nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego, co skutkuje wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Wynika to z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a..

Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił orzec, jak w sentencji.