Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2012 r. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2012 r., którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2012 r. o pozbawieniu cudzoziemca ochrony uzupełniającej na terytorium RP, skarżący – J. I. działający przez przedstawiciela ustawowego, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawierał odrębnego uzasadnienia, ale w treści skargi podniesiono, że rodzice skarżącego posiadają w Polsce ochronę uzupełniającą. W świetle podręcznika UNHCR skarżący powinien posiadać taką samą ochronę jak jego ojciec.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z okoliczności sprawy wynika, iż wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Mając na uwadze przedmiot sprawy – pozbawienie ochrony tymczasowej na terytorium RP i stwierdzić należy, że jej wykonanie może rodzić poważne skutki dla skarżącego. Zaskarżona decyzja dotyczy dziecka, zatem konieczne jest, w ocenie Sądu, zapewnienie mu ochrony tymczasowej w niniejszym postępowaniu, zgodnie z zasadą jedności rodziny.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji.