Uzasadnienie
K. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta O., orzekającą o umorzeniu postępowania w sprawie dotyczącej wymeldowania L. K. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że L. K. powinien zostać wymeldowany z pobytu stałego przy ul. [...] [...] w O., gdyż mieszka w O., przy ul. [...] [...].
Wojewoda [...] - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej.
Z uwagi na podpisanie skargi przez K. W. i zaznaczenie, że skarga wnoszona jest przez K. i M. W., zarządzeniem z dnia 17.02.2010 (k.1) zwrócono się do K. W. o sprecyzowanie, czy wnosi skargę również w imieniu M. W. Pismem z dnia [...].03.2010 K. W. poinformowała, że skargę wnosi również w imieniu M. W. Zarządzeniem z dnia 17.03.2010 (k.20) wezwano K. W. do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego jej przez M. W. do reprezentowania go w sprawie niniejszej - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi M. W. Pismem z dnia [...].04.2010 K. W. poinformowała Sąd, że skargę wniosła w imieniu własnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Rozpoznając przedmiotową skargę na decyzję Wojewody [...] w pierwszej kolejności należało przeanalizować kwestię jej dopuszczalności.
Sąd administracyjny sprawuje sądową kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta ogranicza się do zakresu określonego ustawą z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.) oraz do spraw, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Stosownie do treści art. 3 § 1 P.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli precyzuje przepis § 2 i 3 powołanego przepisu.
W ocenie Sądu skarga M. W. podlega odrzuceniu, gdyż K. W. w przewidzianym przez prawo terminie nie złożyła pełnomocnictwa do wniesienia skargi w jego imieniu, oświadczając w kolejnym swym piśmie z dnia [...].04.2010, że skargę wniosła w imieniu własnym.
Pełnomocnik strony skarżącej wnoszący do sądu skargę jest zobowiązany dołączyć dokument pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżącego. Brak dokumentu stanowi brak formalny, który skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04 (ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.
91) uznał, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Z powyższych względów, na podstawie art. 50, art. 58 § 1 pkt 3 oraz 58 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.