Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] (zmienionej decyzjami z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] i z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...]) Marszałek Województwa [...] udzielił S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na wytwarzanie odpadów powstających w związku z prowadzeniem zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego w miejscowości K., na działce nr [...] i [...] z obrębu [...] przy ulicy [...] i ulicy [...] z uwzględnieniem działalności w zakresie odzysku, zbierania i transportu odpadów na określonych w tej decyzji warunkach.
S. Sp. z o.o. zwróciła się z wnioskiem o rozszerzenie listy stosowanych metod odzysku o dopuszczenie odzysku miedzi metodę R4 – recykling lub regeneracja metali i związków metali. Zgodnie z wnioskiem Spółki odzysk odpadów o kodach 16 01 18, 16 02 16 i 17 04 11 polegać będzie na ręcznej segregacji odpadów, wstępnym mechanicznym rozdrobnieniem oraz separacji materiałowej metali kolorowych i tworzyw sztucznych przy wykorzystaniu instalacji znajdujących się na wyposażeniu zakładu. Kable odpadowe poddawane będą zmieleniu w mechanicznym rozdrabniaczu wstępnym.
Następnie uzyskany półprodukt transportowany będzie przenośnikiem taśmowym do młyna w celu uzyskania granulatu o wielkości od 3 do 6 mm oraz podwójnego separatora wibracyjnego, wspomaganego wentylatorem nawiewnym i wyciągowym, w celu separacji granulatu metalu. Przed młynem zainstalowany zostanie wychwytywacz magnetyczny oddzielający niepożądane metale (odpad o kodzie 19 12 02). Powstające w procesie mielenia kabli pyły będą stanowić odpad o kodzie 19 12 04 lub 19 12 12. Mieszanina tworzywa sztucznego i metali kierowana będzie na stół wodny w celu separacji lżejszych cząstek plastiku od cięższych frakcji metali. Osuszony granulat miedzi będzie odsprzedawany do zakładów produkcyjnych lub hut, zaś mokre tworzywo magazynowane w opakowaniach typu big-bag będzie przekazywane uprawnionym odbiorcom do dalszego zagospodarowania jako odpad o kodzie 19 12 04.
Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] Marszałek Województwa [...] odmówił zmiany własnej decyzji z dnia [...] września 2010 r. i podniósł, że zamierzony sposób gospodarki jest niezgodny z wymogami przepisów o odpadach, a mianowicie planowana metoda odzysku nie wypełnia ustawowej definicji recyklingu odpadów. W ocenie organu planowany proces odzysku odpadów o kodach 16 01 18, 16 02 16 i 17 04 11 polegać będzie wyłącznie na przetwarzaniu odpadu złożonego z różnych substancji lub materiałów w celu wyodrębnienia poszczególnych substancji lub materiałów w nich zawartych (tj. metali kolorowych i tworzyw sztucznych), które później mogą być wykorzystane w procesie recyklingu. Zdaniem Marszałka Województwa [...] obróbka metali poprzez rozdrabnianie i sortowanie nie narusza cech odpadów, a uzyskany granulat miedzi będzie odsprzedawany do zakładów produkcyjnych lub hut jako materiał wyodrębniony z odpadów w procesie R15. Dopiero w momencie przetworzenia "granulatu miedzi" w artykuły hutnicze odpad ten poddany jest rzeczywistemu recyklingowi.
Po rozpoznaniu odwołania S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Minister Środowiska decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2012 r.
Organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazał, że proces uzyskania ze złom miedzi "granulatu miedzi" nie podlega przepisom rozporządzenia Rady (UE) Nr 333/2011 z dnia 31 marca 2011 r. ustanawiającego kryteria określające, kiedy pewne rodzaje złomu przestają być odpadami na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (Dz. Urz. UE 8.4.2011 L 94/2).
Organ drugiej instancji odwołując się do orzecznictwa krajowego i Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości podkreślił, że wnioskowana przez S. Sp. z o.o. metoda odzysku odpadów nie stanowi utraty statusu odpadu. Organ nie zgodził się z wnioskodawcą, że przedstawiony proces obróbki odpadu miedzi jest procesem recyklingu odpadów.
Skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] września 2012 r. złożyła S. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.
Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy Marszałkowi Województwa [...] do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych.
Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 6 k.p.a. w związku z art. 3 ust. 3 pkt 14 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach poprzez niewłaściwą jego interpretację, a w konsekwencji błędne zastosowanie definicji recyklingu oraz art. 6 k.p.a. w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
Uzasadniając skargę strona skarżąca wskazała, że organ dokonał błędnej interpretacji pojęcia recykling dla określenia procesu odzysku miedzi ze złomowanych kabli elektrycznych i energetycznych do produkcji wyrobów z miedzi i jej stopów w SSp. z o.o. Strona skarżąca wywiodła, że z uwagi na czystość i postać otrzymywanego "granulatu miedzi" stosowany proces można uznać za proces recyklingu. W ocenie strony skarżącej uzyskany "granulat miedzi" jest pełnowartościowym produktem handlowym, który skarżący sprzedaje jako "czystą miedź" innym zakładom i czerpie z tego dochód.
Zdaniem skarżącej spółki uzyskany "granulat miedzi" nie jest odpadem, którego zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o odpadach pozbywa się, zamierza pozbyć się lub do ich pozbycia się jest zobowiązanym. Uzyskany przedmiot jest wykorzystywany w danym ciągu technologiczno-organizacyjnym, a faktycznie nim władający znajduje dla niego dalsze zastosowanie.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna.
Podstawą prawną zaskarżonych decyzji jest art. 155 k.p.a. Przepis ten dopuszcza możliwość zmiany lub uchylenia, za zgodą stron decyzji ostatecznej na mocy której strona nabyła prawo, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się jej uchyleniu lub zmianie i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Spełnione więc muszą być łącznie następujące przesłanki, aby zaistniała możliwość zastosowania art. 155 k.p.a. tj.:
- - strona wyraziła zgodę na zmianę lub uchylenie decyzji,
- - przepisy szczególne nie sprzeciwiają się zmianie lub uchyleniu takiej decyzji,
- - za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony.
Rozpoznając zatem sprawę z wniosku strony w trybie art. 155 k.p.a. organ powinien ją załatwić zgodnie ze słusznym interesem strony, jeżeli nie stoi on w sprzeczności z przepisami prawa i nie pozostaje w sprzeczności z interesem społecznym.
W przedmiotowej sprawie organy uznały, że wniosek S. Sp. z o.o. o zmianę decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] (zmienionej decyzjami z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] i z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...]) w zakresie dopuszczenia odzysku miedzi metodą R4 nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przedstawiony przez wnioskodawcę proces odzysku miedzi nie stanowi odzysku metodą R4, a zatem zmiana decyzji w tym zakresie naruszałaby obowiązujące w dniu wydania decyzji przepisy prawa.
W decyzji organu I instancji został szczegółowo opisany planowany proces odzysku odpadów o kodach 16 01 18, 16 02 16 i 17 04 11.
W dacie wydawania zaskarżonych decyzji obowiązywała ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (j.t. Dz. U. z 2010 r., nr 185, poz. 1243, ze zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 9 ww. ustawy przez odzysk rozumie się wszelkie działania, niestwarzające zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska, polegające na wykorzystaniu odpadów w całości lub w części, lub prowadzące do odzyskania z odpadów substancji, materiałów lub energii i ich wykorzystania, określone w załączniku nr 5 do ustawy. Z kolei w art. 3 ust. 3 pkt 14 ww. ustawy zostało sprecyzowane, że przez recykling rozumie się taki odzysk, który polega na powtórnym przetwarzaniu substancji lub materiałów zawartych w odpadach w procesie produkcyjnym w celu uzyskania substancji lub materiału o przeznaczeniu pierwotnym lub o innym przeznaczeniu, w tym też recykling organiczny, z wyjątkiem odzysku energii. Załącznik nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach określa procesy odzysku.
Proces odzysku R4 to recykling lub regeneracja metali i związków metali. Proces odzysku R14 to inne działania polegające na wykorzystaniu odpadów w całości lub części, a proces odzysku R15 to przetwarzanie odpadów, w celu ich przygotowania do odzysku, w tym do recyklingu.
Z materiału dowodowego wynika, że planowany proces odzysku miedzi polegać będzie na segregacji odpadów, następnie ich rozdrabnianiu oraz separacji. W rezultacie tego procesu uzyskany granulat miedzi będzie przez skarżącą odsprzedawany do zakładów produkcyjnych lub hut. W ocenie skarżącej Spółki, z uwagi na skład granulatu – zawartość 99,84 % miedzi, zastosowany proces należy uznać za proces recyklingu, w którym uzyskuje się pełnowartościowy produkt handlowy.
W ocenie Sądu, organ prawidłowo uznał, że skarżąca nie prowadzi recyklingu odpadu – miedzi. Planowany proces odzysku odpadów zakończy się wyodrębnieniem poszczególnych materiałów (granulatu miedzi i tworzyw sztucznych), które dopiero mogą być wykorzystane w procesie recyklingu. Powołując się na orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zasadnie organ uznał, że uzyskany w toku procesu odzysku granulat miedzi nie utraci cech odpadu, aż do momentu faktycznego poddania recyklingowi w wyniku stapiania w piecu hutniczym w celu uzyskania produktu końcowego procesu przetwarzania. Przed zakończeniem tego procesu, nie może być mowy o procesie odzysku w postaci recyklingu.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.