Uzasadnienie
K. G. w toku postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wymeldowaniu, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF z dnia 28 lutego 2013 r. wynika, że wnioskodawca przebywa w areszcie śledczym i – jak wynika z zaświadczenia z dnia [...] lutego 2013 r. wydanego przez z-cę Dyrektora Aresztu Śledczego w G. – nie jest zatrudniony. Oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności, ruchomości ani nieruchomości. Ponadto wnioskodawca podniósł, że ma żonę i syna (3,5 roku). Żona ma na utrzymaniu matkę (bez prawa rejestracji w urzędzie pracy) i uczącą się siostrę, mają zadłużone mieszkanie komunalne na kwotę ok. 12.000zł. Żona zarabiała 1000 zł miesięcznie, lecz w dniu 28 lutego 2013 r. utraciła pracę.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do poniesienia kosztów postępowania. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając przedłożony przez wnioskodawcę wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Z informacji podanych we wniosku wynika, że wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, nie uzyskuje dochodów, przebywa w areszcie śledczym. Również sytuacja materialna jego rodziny (żony, syna i mieszkających z nimi teściowej oraz siostry żony) jest trudna. Żona wnioskodawcy straciła pracę, mieszkanie komunale, w którym przebywają jest zadłużone na kwotę ok. 12.000 zł. W tym stanie rzeczy, należało uznać, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie podołać kosztom sądowym niniejszego postępowania.
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.