Uzasadnienie
H. i S. D. wnieśli zarzut do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi O. i L., oponując przeciwko przeprowadzeniu przez ich działkę nr [...] drogi. Zdaniem skarżących istnieje możliwość przeprowadzenia tej drogi obok działki przy lesie przedłużając ul. [...].
Rada Gminy uchwałą nr [...] z [...] stycznia 2004 r. odrzuciła ten zarzut, podnosząc, że w rejonie działki nr [...] planowane są tereny pod budownictwo mieszkaniowe. Oczywistą konsekwencją takiego przeznaczenia terenu jest konieczność stworzenia infrastruktury dróg spełniających normy dróg publicznych. Następnie Rada Gminy powołała się na art. 10 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i przysługujące jej władztwo planistyczne.
W skardze na tę uchwałę H. i S. D. podnieśli zarzut naruszenia art. 7, 30 i 64 Konstytucji RP oraz nie ustosunkowanie się do zarzutu i podniesionych argumentów. Projektowana droga dzieli ich działkę nr [...] na dwie części tworząc działkę o pow. 550 m- otoczoną z 3 stron drogami. Oznacza to, że ta działka stanie się bezużyteczna. Przedstawiona argumentacja jest "mętna i mało konkretna".
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej oddalenie wskazując, że u podstaw odrzucenia zarzutu leżały istotne powody. Podział działki nr [...] przez projektowaną drogę spowoduje powstanie dwóch działek o wielkościach umożliwiających zabudowę każdej z nich budynkiem jednorodzinnym. Rada Gminy powołała się na art. 7 i 10 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Zasadnie Rada Gminy powołuje się na art. 10 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 139 ze zm.), który daje podstawę do określania w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego m.in. przeznaczenia terenów oraz linii rozgraniczających ulice, place i drogi publiczne wraz z urządzeniami pomocniczymi.
Jednak z uwagi na to, że ustalenia miejscowego planu kształtują wraz z innymi przepisami prawa sposób wykonywania prawa własności nieruchomości, uchwała o odrzuceniu zarzutu musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie to nie może być lakoniczne i ogólnikowe.
Powołanie się na konieczność stworzenia infrastruktury dróg spełniających normy dróg publicznych oraz art. 10 ustawy nie spełnia wymogu uzasadnienia faktycznego i prawnego uchwały. Odrzucenie zarzutu do projektu planu tak głęboko ingerującego w prawo własności nieruchomości wymaga bardzo wnikliwego i szczegółowego uzasadnienia faktycznego jak i prawnego. Rada Gminy w żaden sposób nie odniosła się do zgłoszonej w zarzucie propozycji innego przebiegu projektowanej drogi. Nie przedstawiła też żadnego uzasadnienia dlaczego taki właśnie przebieg projektowanej drogi uznano za optymalny, celowy i racjonalny.
Naruszenie art. 24 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w niniejszej sprawie jest na tyle istotne, że uniemożliwia sadowi ocenę legalności zaskarżonej uchwały.
Nadto w aktach sprawy brak jest dokumentów pozwalających na ocenę zasadności zastosowania art. 85 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717). Brak jest jakichkolwiek dokumentów, dotyczących poprzedniego wyłożenia planu.
Również brak jest stanowiska Wójta Gminy K. o nie uwzględnieniu zarzutu, o którym mowa w art. 18 ust. 2 pkt 8 ustawy z 1994 r.
Mając te okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art. 147 § 1 oraz art. 200 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.