Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. Kierownik Oddziału w Wydziale Rozwoju Regionalnego działając z upoważnienia Wojewody [...], po rozpatrzeniu odwołania M. G., na podstawie art. 138§ 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. odmawiającą ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków wpisu właściciela dla dawnej działki parcelacyjnej nr [...] o pow. 651 m2 z działu [...] bloku [...] z nieruchomości pn. "K. lit. [...] Dział [...], [...], [...], [...], [...]". W uzasadnieniu decyzji podano, że zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 17 maja 1989r. -Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) ewidencja gruntów i budynków obejmuje m.in. dane dotyczące gruntów, tj. ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty.
W ewidencji wykazuje się również właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części. Stosownie do treści § 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 sierpnia 200lr. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) aktualizacji operatu ewidencyjnego dokonuje niezwłocznie starosta po otrzymaniu odpowiednich dokumentów określających zmiany danych" ewidencyjnych. Jednocześnie dla zapewnienia wewnętrznej spójności operatu ewidencyjnego dokonuje się aktualizacji rzeczowych praw związanych, a w szczególności: prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz własności wzniesionych na tym gruncie budynków; własności lokalu oraz udziału we współwłasności gruntu; własności lokalu oraz udziału w użytkowaniu wieczystym gruntu, własności lokalu oraz udziału we współwłasności budynku.
W ocenie organu odwoławczego przedłożony przez M. G. wyrok Sądu Okręgowego w W. Wydziału [...] z dnia [...] listopada 2003r. (sygn. [...]) nie stanowi tytułu prawnego kształtującego wpis do ewidencji gruntów, gdyż jedynie ustala, że S. D. w dniu [...] listopada 1945r., tj. w dacie wejścia w życie dekretu z dnia [...] października 1945r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. W., był właścicielem nieruchomości położonej przy ul. [...], stanowiącej działkę gruntu nr [...] obręb [...] o pow. 651 m2 z działu [...] bloku [...] wchodzącej w skład nieruchomości pod nazwą " K. lit. [...] Dział [...], [...], [...], [...], [...]". Wskazany wyrok stanowi podstawę do dochodzenia roszczeń byłych właścicieli nieruchomości [...], a nie dokument stanowiący podstawę do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu w Warszawie złożyły D. M., Z. S. i M. G., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że parcela [...] o pow. 651 m2 z działu [...] bloku [...] z nieruchomości pn. "K. lit. [...] Dział [...], [...], [...], [...], [...]" położona w W. przy ul. [...] została na podstawie art. 1 dekretu z dnia 26 października 1945r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. W. przejęta na własność Skarbu Państwa. Starosta Powiatu [...] postanowieniem z dnia [...] marca 200lr. zawiesił postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 1965r. o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego wymienionej wyżej działki do czasu ustalenia prawomocnym wyrokiem sądu właściciela tej działki na dzień [...] listopada 1945r., tj. na dzień wejścia w życie ww. dekretu.
Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia [...] listopada 2003r. ustalił, że właścicielem parceli nr [...] był S. D. Do ustanowienia prawa użytkowania wieczystego wskazanej działki jest niezbędna również mapa sytuacyjna nieruchomości, ujawniona w księdze wieczystej Kw. nr [...], w skład której wchodzi działka oznaczona nr [...] o pow. 651 m2, odpowiadająca dawnej parceli nr [...] o tej samej powierzchni. Mapa ta została wykonana przez uprawnionego geodetę w dniu [...].02. 2004r. w oparciu o powołany powyżej wyrok Sądu Okręgowego w W. oraz wniosek skarżących o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego na tej działce. Zdaniem skarżących organ w oparciu o powyższą mapę powinien dokonać czynności związanych z jej ujawnieniem w ewidencji gruntów.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych przyczyn niż w niej wskazano.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie jest związany zarzutami i granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to obowiązek Sądu badania legalności zaskarżonego orzeczenia niezależnie od zarzutów skargi.
W doktrynie i orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że hipotezą art. 156 § 1 pkt 1 kpa, zgodnie z którym stwierdza się nieważność orzeczenia (decyzji, postanowienia), które zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości, objęte są naruszenia każdego rodzaju właściwości (bez względu na trafność rozstrzygnięcia), a w szczególności nie tylko właściwości rzeczowej i miejscowej, lecz także, jak w przedmiotowej sprawie, właściwości instancyjnej. Przepisy o właściwości mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a organy administracji publicznej stosownie do art. 19 kpa z urzędu muszą przestrzegać swej właściwości (por. B. Adamiak, J. Borkowski - Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, C.H. Beck Warszawa 2000, str. 653).
Zgodnie z przepisem art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (jedn. tekst Dz. U. Nr 100, poz. 1086 ze zm.), zwaną dalej ustawą, Służbę Geodezyjną i Kartograficzną stanowią organy nadzoru geodezyjnego i kartograficznego (pkt 1), do których należy m.in. wojewoda wykonujący zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jako kierownika inspekcji geodezyjnej i kartograficznej, wchodzącej w skład zespolonej administracji rządowej w województwie (lit. b). Jak stanowi ust. 2 art. 6a ustawy wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego wykonuje w imieniu wojewody zadania i kompetencje Służby Geodezyjnej i Kartograficznej określone w ustawie i przepisach odrębnych.
Z kolei w art. 7b ust. 2 pkt 2) ustawy jest mowa,iż w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Organem administracji geodezyjnej i kartograficznej jest m.in. starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego (art. 6a ust.l pkt 2 lit. b).
Wszystkie omówione powyżej przepisy jednoznacznie określają, że organem wyższego stopnia w rozumieniu art. 17 pkt 1) kpa w stosunku do organu pierwszej instancji jest wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Oznacza to, że tylko ten organ administracji jest właściwy do rozpatrywania środków odwoławczych (odwołania, zażalenia) wniesionych od orzeczenia wydanego przez organ pierwszej instancji (decyzji, postanowienia).
Tymczasem w rozpatrywanej sprawie z naruszeniem właściwości instancyjnej odwołanie wniesione przez skarżącą – M. G. na decyzję Prezydenta m. W. [...] marca 2004r. rozpoznał działający z upoważnienia Wojewody [...] Kierownik Oddziału w Wydziale Rozwoju Regionalnego, zamiast właściwy organ - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.
Jak już powiedziano wyżej, w myśl art. 156 § 1 pkt 1 kpa naruszenie każdego rodzaju właściwości przez organ administracji publicznej przy wydawaniu decyzji administracyjnej powoduje jej nieważność. Skoro zaskarżona decyzja obciążona jest kwalifikowaną wadą prawną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 1 kpa, to podlega ona usunięciu z obrotu prawnego, bez względu na prawidłowość merytorycznego rozstrzygnięcia. Sąd Administracyjny nie może w takim przypadku badać zasadności merytorycznego rozstrzygnięcia, gdyż obowiązkiem Sądu w pierwszej kolejności jest zbadanie, czy zaskarżony akt administracyjny, w tym konkretnym przypadku decyzja, został wydany z poszanowaniem przepisów o właściwości, a w razie stwierdzenia, iż akt administracyjny został wydany przez organ nieuprawniony Sąd obowiązany jest wyeliminować wadliwą decyzję z obrotu prawnego.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy