Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 stycznia 2011 r. M. L., wraz z osobami wymienionym w sentencji, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miasta W. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Zachodniego Pasma P. w rejonie ulicy [...].
Sąd pismem z dnia 13 kwietnia 2011 r. wezwał skarżącą do wykazania, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wezwała Radę Miasta W., na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 26 kwietnia 2011 r. skarżąca wyjaśniła, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa podpisał jej mąż, który pod jej nieobecność, na mocy ustnego pełnomocnictwa, działał także w jej imieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa.
W ocenie Sądu nie można przyjąć, iż skarżąca M. L. w niniejszej sprawie dopełniła powyższego obowiązku. Z akt sprawy nie wynika bowiem, by przed wniesieniem skargi do Sądu skierowała do organu jakiekolwiek pismo, które można byłoby uznać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Również wyjaśnienia skarżącej w piśmie z dnia 26 kwietnia 2011 r. nie dowodzą, iż wyczerpała tryb warunkujący możliwością zaskarżenia do Sądu aktu prawa miejscowego. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 11 października 2010 r., pod pozycją nr [...], podpisał M. L. Z akt sprawy nie wynika jednakże, by działał również w imieniu swojej żony. A. L. w ogóle nie została wymieniona jako osoba wzywająca organ do usunięcia naruszenia prawa. Dlatego nie można uznać, by wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone przez M. L. dotyczyło także jego żony.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.