Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 17 lutego 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 2686/19

Uzasadnienie

U. P., właścicielka działki o numerze ewidencyjnym [...], obręb [...] w [...] wniosła skargę na zarządzenie Prezydenta Miasta [...] z [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia uwag zgłoszonych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy [...] w [...] wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Skarżąca nie zgadza się z projektem planu, który przewiduje "trzy drogi" na terenie jej nieruchomości.

Prezydent Miasta [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej również "p.p.s.a.").

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Przedmiotem skargi U. P. uczyniła zarządzenie Prezydenta Miasta [...] z [...] września 2019 r. w sprawie rozpatrzenia uwag zgłoszonych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy [...] w [...] wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Kwestionowane zarządzenie zostało wydane w toku procedowania w trybie określonym w art. 17 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.) i stanowiło rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 7 ww. ustawy. Rozstrzygnięcie te, z mocy ustawy nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, na co wskazała sama skarżąca w skardze. Oznacza to, że na tym etapie prac nad planem miejscowym niemożliwe jest kwestionowania poszczególnych zapisów projektu planu. Skuteczne kwestionowanie rozwiązań przyjętych w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, będzie możliwe dopiero po uchwaleniu tego planu. Wówczas znajdzie zastosowanie art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506).

W świetle powyższego Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna, albowiem zaskarżone zarządzenia nie mieści się w katalogu spraw objętych kontrolą sądów administracyjnych. Tym samym sąd nie mógł odnieść się zarzutów i wniosków sformułowanych w skardze (m.in. naruszenie art. 61a § 1 k.p.a. oraz wniosku o przeprowadzeni dowodu z dokumentu - akt sprawy Sądu Okręgowego w [...] [...] dot. ustanowienia drogi koniecznej).

W tym stanie rzeczy sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 3 § 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.