Uzasadnienie
Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] marca 2004 r., odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności obwieszczenia Wojewódzkiego Biura Geodezji i Kartografii z dnia [...] grudnia 1983 r. w sprawie odnowy operatu ewidencji gruntów obrębu Z., dokonanego w Dzienniku Urzędowym Wojewódzkiej Rady Narodowej w J. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że w 1982 r. Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno – Kartograficzne we W. wykonało czynności związane z odnowieniem operatu ewidencji gruntów miasta Z.. W trakcie tych prac dokonano, między innymi nowych obliczeń powierzchni działek, których wyniki zostały ogłoszone, co potwierdza stosowny protokół. Nowe dane ewidencyjne zostały wprowadzone do operatu ewidencji miasta Z., stosownie do przepisów art. 14 ust. 2 dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 6, poz.
32) oraz §6 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów (M. P. Nr 11, poz. 98). Informacja w sprawie odnowienia ewidencji gruntów miasta Z. została podana do wiadomości publicznej drogą obwieszczenia Wojewódzkiego Biura Geodezji i Kartografii w J., opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Wojewódzkiej Rady Narodowej w J. z dnia [...] grudnia 1983 r. (Nr [...], poz. [...]) i zaczęła obowiązywać z dniem 1 stycznia 1984 r.. W ówcześnie obowiązującym stanie prawnym organ prowadzący ewidencję gruntów nie miał obowiązku rozstrzygania, w formie decyzji administracyjnej, o zastąpieniu dotychczasowego operatu katastru gruntowego nową ewidencją.
Główny Geodeta Kraju podniósł, że decyzją administracyjną jest władcze rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej, skierowane do imiennie oznaczonego podmiotu, wydane przez organ administracji publicznej na podstawie wyraźnego upoważnienia wynikającego z powszechnie obowiązującej normy prawnej. Obwieszczenie, będąc jedynie formą poinformowania ogółu mieszkańców o zakończeniu odnowienia operatu ewidencyjnego, było czynnością materialno – techniczną. W związku z tym, że obwieszczenie nie było dokonane w formie decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a. niemożliwe jest żądanie stwierdzenia jego nieważności.
Skargę na powyższą decyzję wnieśli T. i E. małżonkowie M. Skarżący zarzucając naruszenie przepisów postępowania art. 156§1 pkt 2, art. 7, art. 77, art. 107§3, art. 9, art. 10 k.p.a. oraz innych bliżej nieokreślonych przepisów postępowania, wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Główny Geodeta Kraju wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Podstawowe znaczenie w sprawie ma określenie zakresu stosowania art. 156 k.p.a. Niewątpliwie postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności, prowadzone na podstawie art. 156 k.p.a. dotyczyć może decyzji administracyjnych. Ponadto postępowanie takie może być prowadzone także co do postanowień, na które przysługuje zażalenie (art. 126 k.p.a.).
Wniosek skarżących z dnia 7 maja 2003 r. dotyczył stwierdzenia nieważności obwieszczenia (ogłoszenia) Wojewódzkiego Biura Geodezji i Kartografii w J. o założeniu nowej ewidencji gruntów dla miasta Z.. Ogłoszenie to nie jest ani decyzją administracyjną, ani nie ma formy postanowienia. Nie rozstrzyga ono indywidualnej sprawy administracyjnej, ani też nie zostało skierowane do imiennie oznaczonego podmiotu. Ogłoszenie stanowiło jedynie formę powiadomienia nieokreślonego kręgu adresatów o zakończeniu prac związanych z odnowieniem operatu ewidencyjnego.
W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej może mieć miejsce, gdy wystąpi niedopuszczalność wszczęcia takiego postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych (por. wyrok NSA z dnia 8 listopada 1995 r., III SA 182/95, ONSA 1996, nr 4, poz. 167; wyrok NSA z dnia 19 marca 1997 r., III SA 1802/95 niepublikowany). Wystąpienie przesłanek podmiotowych lub przedmiotowych wyłączające wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji musi wynikać z przepisów prawa materialnego lub procesowego. Do przyczyn przedmiotowych uniemożliwiających wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zaliczyć można między innymi żądanie stwierdzenia nieważności ogłoszenia (obwieszczenia), nie mającego cech decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 k.p.a. w związku z art. 1 pkt 1 k.p.a.
W związku z tym zaskarżoną decyzję należało ocenić jako zgodną z prawem, gdyż organ odwoławczy prawidłowo uznał, że niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ogłoszenia (obwieszczenia).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.