Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 września 2018 r. A.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r., utrzymującą w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] [...] z dnia [...] października 2017 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, z garażem podziemnym, na działce ew. nr [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...], na terenie Dzielnicy [...] [...].
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 26 października 2018 r. skarżąca została wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r. sygn. akt II OZ 1420/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na powyższe zarządzenie.
Następnie, zgodnie z zarządzeniem z dnia 18 lutego 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 26 października 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 21 lutego 2019 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 18 lutego 2019 r. (k. 30 akt sądowych), zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 kwietnia 2019 r. (dowód doręczenia: k. 36 akt sądowych). Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przypadł zatem na dzień 15 kwietnia 2019 r.
Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych w dniu 26 sierpnia 2019 r. ustalono, że do dnia 21 sierpnia 2019 r. nie wpłynęła kwota należna od skarżącej z tytułu wpisu sądowego od skargi (adnotacja: k. 34 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W niniejszej sprawie skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi pomimo wezwania, dlatego skarga podlega odrzuceniu.
Odnosząc się do pisma pełnomocnika skarżącej informującego o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przede wszystkim jednak, w myśl cytowanego art. 220 § 1 p.p.s.a., cofnięcie skargi może odnieść zamierzony skutek wyłącznie wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy nie zawiera braków formalnych oraz gdy została w prawidłowy sposób opłacona. W niniejszej sprawie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi, dlatego cofnięcie skargi należy ocenić jako nieskuteczne.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.