Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 190/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. G. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Pismem z dnia 29 września 2018 r., złożonym osobiście w dniu 2 października 2018 r., M. G. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym wyrokiem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako p.p.s.a, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Przepis art. 276 zdanie pierwsze p.p.s.a. stanowi, że do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy działu VII ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 276 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 w związku z art. 276 p.p.s.a.).
Podkreślić należy, że warunkiem rozpatrzenia skargi o wznowienie postępowania sądowego, co wyraźnie wynika z art. 270 p.p.s.a., jest wniesienie skargi od orzeczenia prawomocnego.
Z powyższego uregulowania jednoznacznie wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowego przysługuje stronie postępowania tylko w przypadku, gdy dotyczy ona orzeczenia kończącego postępowanie sądowe (niewpadkowego), a ponadto orzeczenia, które już się uprawomocniło, czyli takiego, od którego strona postępowania nie może wnieść środka odwoławczego. Należy również podkreślić, że orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi o wznowienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 210/12).
Skarżone orzeczenie musi zatem odpowiadać wymogom z art. 168 § 1 p.p.s.a., w myśl którego orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Wskazać należy, że wymóg zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem sądu stanowi podstawową przesłankę warunkującą skuteczność skargi o wznowienie postępowania, a uchybienie w tym zakresie skutkuje niedopuszczalnością wniesienia takiej skargi.
W niniejszej sprawie skarżąca domaga się wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w dniu wniesienia skargi o wznowienie nie był jeszcze prawomocny.
Środkiem odwoławczym od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 190/18 jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak wynika z akt ww. sprawy, pismem z dnia 29 lipca 2018 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru będącego radcą prawnym, wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. A zatem, w dniu wzniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, wyrok ten był nieprawomocny z uwagi na toczące się postępowanie międzyinstancyjne.
Z tych przyczyn, skoro przedmiotowa skarga o wznowienie dotyczy postępowania sądowego zakończonego nieprawomocnym wyrokiem, to jako niedopuszczalną należało ją odrzucić na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 276 p.p.s.a. i art. 270 p.p.s.a.