Uzasadnienie
G. K. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Po doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, skarżąca w terminie do dokonania tej czynności złożyła zażalenie a także wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną, bezdomną i bezrobotną. Otrzymuje zasiłek stały w wysokości 604 zł miesięcznie, przebywa w schronisku dla bezdomnych i z tego tytułu uiszcza opłatę w wysokości 50 zł miesięcznie. Po uzyskaniu decyzji o przyznaniu zasiłku z powodu niepełnosprawności, proponowana opłata ma wynosić 200 zł. Do wniosku skarżący dołączyła zaświadczenie o posiadaniu statusu osoby bezrobotnej, kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, kopię decyzji o przyznaniu zasiłku okresowego oraz zaświadczenie o przebywaniu w ośrodku dla bezdomnych.
Rozpoznając wniosek, zważono co następuje:
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie, bowiem jest ona osobą niepełnosprawną, bezdomną i bezrobotną. O trudnej sytuacji materialnej skarżącej świadczy fakt przebywania w schronisku dla bezdomnych oraz korzystania ze świadczeń z opieki społecznej, która ze swej istoty służy umożliwieniu osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2016 r., poz. 930 ze zm.).
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono, jak w postanowieniu.