Uzasadnienie
W. B. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 2 listopada 2017 r. wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe z córką (B. B.). Jedyny dochód dwuosobowej rodziny stanowi emerytura wnioskodawczyni w wysokości 1.624 zł miesięcznie. B. B. jest osobą niepełnosprawną w miarkowanym stopniu i nie osiąga dochodu. Skarżąca i jej córka nie otrzymują świadczeń z pomocy społecznej. Mieszkają w lokalu socjalnym o powierzchni 35 m2 bez łazienki, toalety, ogrzewania i gazu. Nie mają oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Wydatkują ponad 200 zł miesięcznie na leki. Opłaty za energię elektryczną kształtują się na poziomie 400 zł w rozliczeniu dwumiesięcznym. Koszty biletów komunikacyjnych wynoszą 100 zł miesięcznie, a wydatki na środki higieniczne, środki czystości, odzież i obuwie w sumie około 150 zł miesięcznie. Poza tym skarżąca odkłada 30 zł miesięcznie w celu sfinansowania zakupu okularów, a także wydatkuje 100 – 150 zł miesięcznie na utrzymanie psa.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dochód uzyskiwany w gospodarstwie domowym prowadzonym przez skarżącą wspólnie z córką wynosi 1.624 zł miesięcznie, co daje 812 zł na osobę. Z kolei wykazana przez wnioskodawczynię wysokość opłat związanych z eksploatacją lokalu socjalnego, kosztów biletów komunikacyjnych, środków higienicznych, środków czystości, odzieży, obuwia i leków, a także środków odkładanych na sfinansowanie zakupu okularów, wynosi w sumie prawie 700 zł miesięcznie. Do dyspozycji dwuosobowej rodziny pozostaje zatem nieco ponad 920 zł miesięcznie. Biorąc przy tym pod uwagę, że W. B. i jej córka nie mają oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, a także uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, których wnioskodawczyni nie ujęła w przedstawionym zestawieniu, jak chociażby jedzenie, należy stwierdzić, że skarżąca nie jest w stenie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.