Uzasadnienie
W skardze z dnia 21 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP skarżąca N. S. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W piśmie z dnia 17 stycznia 2014 r. Placówka Straży Granicznej w B. poinformowała Sąd, że skarżąca w dniu 11 listopada 2013 r. została wydalona z terytorium RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaskarżoną decyzją Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r., nr [...] odmówiono skarżącej nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej nie udzielono zgody na pobyt tolerowany oraz orzeczono o wydaleniu z terytorium RP.
Najdalej idącym skutkiem zaskarżonej decyzji jest zatem wydalenie cudzoziemca z terytorium RP, bowiem jedynie w takim zakresie decyzja nadawała się do wykonania.
Akta sprawy wraz ze skargą wpłynęły do Sądu w dniu 22 listopada 2013 r., a więc już po wydaleniu skarżącej z terytorium RP. Skoro zatem zaskarżona decyzja, została wykonana nie można obecnie przyjąć, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bowiem bezprzedmiotowy, gdyż jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 Ppsa.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji