Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 12 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2709/15

Uzasadnienie

E. S. wniosła do Sądu skargę na uchwałę z 25 czerwca 2015 r. Rady Miejskiej w P. w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w uchwale z [...] czerwca 2014 r. Rady Miejskiej w P. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]".

Rada Miejska w P. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkiego sądu administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.".

Zgodnie z art. 3 p.p.s.a., kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Takim przepisem szczególnym jest art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), zgodnie z którym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Z treści cytowanego przepisu wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie uchwała w sprawie z zakresu administracji publicznej, naruszająca interes prawny lub uprawnienie skarżącego, zaś dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego warunkuje spełnienie wymogów formalnych do wniesienia skargi w postaci bezskutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą.

Wyraźnie zaakcentować należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wnoszone w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest jedynie elementem postępowania zmierzającego do zaskarżenia uchwały merytorycznie kwestionowanej, albowiem nie reguluje ona spraw z zakresu administracji publicznej. Udzielenie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia następuje w drodze czynności materialno-technicznej organu, która nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowoadministracyjnej (art. 3 § 2 p.p.s.a). Innymi słowy prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego przysługuje tylko na pierwotną uchwałę, wydaną w sprawie z zakresu administracji publicznej i naruszającą interes prawny lub uprawnienie skarżącego.

W niniejszej sprawie E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę z [...] czerwca 2015 r. Rady Miejskiej w P. w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zaskarżona uchwała stanowi odpowiedź na wniesione pismem z 18 maja 2015 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, spowodowane uchwałą z [...] czerwca 2014 r. Rady Miejskiej w P. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...].

W ocenie Sądu zaskarżona uchwała ma charakter proceduralny i jej podjęcie stanowi jedynie wymóg formalny do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej – w niniejszej sprawie plan miejscowy. Uchwała stanowiąca odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 30 listopada 2006 r. sygn. akt II OSK 1724/06, wskazując, że przedmiotem zaskarżenia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym może być wyłącznie uchwała z zakresu administracji publicznej naruszająca interes prawny wnoszącego, a uchwała będąca jedynie odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia stanowi spełnienie wymogów formalnych do wniesienia skargi i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu.

W świetle Sąd stwierdził, że nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na uchwałę stanowiącą odpowiedź rady miejskiej na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarga taka nie mieści się ani w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 p.p.s.a., ani też uchwała ta nie podlega zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.