Uzasadnienie
M. B. w dniu 18 września 2015 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych. Wniosek ten złożył w sprawie zainicjowanej jego skargą na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego od decyzji Marszalka Województwa [...] z [...] listopada 2005 r. dotyczącej udzielenia pozwolenia wodnoprawnego.
Na obecnym etapie postępowania strona skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi sądowoadministracyjnej w kwocie 300 zł. Pozostałe koszty postępowania, jakie ewentualnie może w przyszłości ponieść skarżący to opłata kancelaryjna od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, wpis od skargi kasacyjnej, zażalenia oraz wynagrodzenie przysługujące zawodowemu pełnomocnikowi za sporządzenie skargi kasacyjnej od wyroku sądu pierwszej instancji (przymus adwokacko – radcowski).
Z wniosku PPF oraz z pisma skarżącego z 19 października 2015 r.(data nadania w urzędzie pocztowym) i dołączonych do niego dokumentów wynika, że M. B. jest niezdolny do pracy i utrzymuje się z renty w wysokości 930,36 zł. miesięcznie. Mieszka razem z 74-letnią matką, która otrzymuje rentę w wysokości 951,80 zł. miesięcznie. Skarżący posiada dom o powierzchni 80 m2 oraz nieruchomość (56 arów), która nie przynosi dochodu. Nie dysponuje oszczędnościami, papierami wartościowymi.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie w przypadku osoby fizycznej uzależnione jest od wykazania przez wnioskodawcę braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Wynika z tego, że o przyznaniu w tym zakresie prawa pomocy decyduje ocena możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywana z uwzględnieniem sytuacji majątkowej, dochodów i wydatków jej oraz osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (jeżeli takie są).
Zdaniem referendarza sądowego, sytuacja majątkowa i osobista strony skarżącej opowiada pozytywnym przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Związane jest to przede wszystkim z wysokością jego dochodu, które w całości pochodzą z ubezpieczenia społecznego (renta z tytułu niezdolności do pracy), a z której - z uwagi na wysokość - niemożliwe jest poczynienie jakichkolwiek oszczędności w celu chociażby częściowej partycypacji w kosztach postępowania. W tej sytuacji pokrycie przez wnioskodawcę kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi (wpis) i kosztów, które mogą ewentualnie wystąpić w przyszłości (np. opłata kancelaryjna od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w przypadku oddalenia skargi, czy wpis od skargi kasacyjnej), wiązałoby się z uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu skarżącego i jego matki, zwłaszcza że nie posiada on żadnych wartościowych przedmiotów majątkowych ani zasobów pieniężnych, które mogłyby stanowić źródło ich pokrycia.
Należy przypuszczać, że w najbliższym czasie możliwości płatnicze wnioskodawcy nie ulegną poprawie. Wobec długotrwałego pozostawania bez pracy w związku z kłopotami ze zdrowiem, jego szanse na podjęcie pracy należy ocenić jako minimalne, a tym samym nie rokujące na uzyskanie zdolności do poniesienia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie.
Z przedstawionych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a.