Uzasadnienie
G. W. i M. L. oraz A. O., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] - obszar [...], powiat [...], województwo [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3118/16 oddalił skargi na ww. uchwałę Rady Miejskiej w [...]. Skarżący złożyli skargę kasacyjną od zapadłego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną wyrokiem z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt II OSK 2630/17 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Na rozprawie w dniu 23 stycznia 2020 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że cofa skargę w związku z wydaniem ww. wyroku NSA oraz wniósł o odroczenie rozprawy w celu uzupełnia wniosku cofającego skargę. Pełnomocnik organu przychylił się do wniosku skarżących o odroczenie rozprawy.
Sąd postanowił odroczyć rozprawę i zobowiązał pełnomocnika skarżących do przedstawienia uzasadnienia wniosku cofającego skargę.
W dniu [...] lutego 2020 r. do akt sprawy wpłynęło pismo pełnomocnika skarżących z dnia [...] lutego 2020 r. o cofnięciu skargi z uwagi na podjęcie przez organ uchwały w dniu [...] stycznia 2020 r. nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego plan zagospodarowania przestrzennego miasta [...] – obszar [...], która obejmuje działki skarżących, a także wobec chęci zakończenia przedłużającego się sporu.
W dniu [...] lutego 2020 r. do Sądu wpłynęło pismo organu z dnia [...] lutego 2020 r. o umorzenie postępowania w związku z cofnięciem skargi przez skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, iż zachodzi którakolwiek z przesłanek nieważności postępowania enumeratywnie wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wobec tego Sąd rozpoznając wniosek o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność ich cofnięcia, o których mowa w art. 60 ppsa. W konsekwencji postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 w związku z art. 60 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.