Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 listopada 2015 r., sygn. akt IV SA 2652/15 oddalił skargę S. O. wniesioną na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
Skargą z dnia 17 października 2016 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) skarżący S. O. wystąpił o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym prawomocnym wyrokiem z dnia 9 listopada 2015 r.
Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, jej braków formalnych poprzez wskazanie:
- a) podstaw wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2652/15 wraz z uzasadnieniem tych podstaw,
- b) w jakiej dacie skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia,
- c) wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego,
- d) czy wnosi o uchylenie czy zmianę zaskarżonego wyroku.
Jednocześnie pouczono skarżącego o treści przepisów art. 271-275 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 24 stycznia 2017 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 31 stycznia 2017 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniach 31 stycznia 2017 r. i 3 lutego 2017 r. wpłynęły do akt sprawy obszernej treści pisma skarżącego, nie dające odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia 28 listopada 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, zmierzającym do uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne i nie stanowi alternatywy dla zwykłego środka odwoławczego służącego usunięciu istniejącej wadliwości postępowania.
W świetle przepisów działu VII – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – dotyczącego wznowienia postępowania, można żądać wznowienia postępowania w przypadkach przewidzianych w tym dziale VII.
Zgodnie z art. 277 powołanej ustawy skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Stosownie do treści przepisu art. 280 § 1 i § 2 powołanej ustawy, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie wykonał zarządzenia Sądu z dnia 28 listopada 2016 r. i ani nie wskazał podstaw wznowienia, ani nie wyjaśnił kiedy uzyskał świadomość o istnieniu podstaw wznowienia, jak również nie wskazał okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego.
Wprawdzie skarżący nadesłał w dniach 31 stycznia 2017 r. i 3 lutego 2017 r. obszernej treści pisma, jednakże treść tych pism jest nader bezładna i pozbawiona logiki – pisma te mogłyby posłużyć jedynie osobie, która je sporządziła – i trudno doszukać się w nich odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia 28 listopada 2016 r.
Z powyższych względów, na podstawie 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.