Uzasadnienie
W skardze z dnia 10 listopada 2013 r. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania, skarżąca M. P., wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu z dnia [...] października 2012 r. wskazując, iż pozbawienie jej prawa osobistego uczestnictwa w postępowaniu, a tym samym skorzystania z prawa do sądu może mieć dla skarżącej nieodwracalne skutki.
W odpowiedzi na wniosek organ pozostawił do uznania Sądu wniosek skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Co do zasady bowiem, przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego. W wyjątkowych zaś przypadkach przedmiotem takiego rozstrzygnięcia mogą być inne akty podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przedmiotowy wniosek dotyczy decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2012 r. orzekająca m.in. o wydaleniu skarżącej, zaś przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny.
Ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej, nie umożliwia jednak, w ocenie Sądu, wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia orzekającego o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu z terenu RP, w sytuacji gdy przedmiotem obecnej rozpatrywanej skargi jest decyzja o umorzeniu postępowania wszczętego uznanym za niedopuszczalny wnioskiem o nadanie statusu uchodźcy. W obu decyzjach nie ma tożsamości w zakresie podstawy prawnej i faktycznej rozstrzygnięcia. Decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2012 r. wydana została na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1, art. 20 ust. 1 pkt 1, art. 97 ust. 1 pk 1 i 1a i art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2009 r. nr 189, poz. 1472 ze zm.), podczas gdy zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja Rady do Spraw Uchodźców wydana została w oparciu art. 40 ust. 1 w związku z art. 40 ust. 2 pkt 2 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W niniejszej sprawie organ nie prowadził postępowania w przedmiocie nadania statusu uchodźcy czy też wydalenia z terytorium RP stwierdzając jedynie, że istnieje przeszkoda do wydania merytorycznej decyzji, bowiem po otrzymaniu decyzji ostatecznej o odmowie nadania statusu uchodźcy wnioskodawczyni złożyła nowy wniosek oparty na tych samych podstawach. Brak jest tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co uzasadniało stwierdzenie, że decyzja szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2012 r. nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.