Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] Minister Infrastruktury uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], znak: [...] o ustaleniu lokalizacji dogi krajowej dla inwestycji "Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr [...]. Zadanie 1 [...], od km roboczego ok. 14+060.000 do km roboczego 18+336.00" wraz z zatwierdzeniem projektu podziału nieruchomości w części dotyczącej przejścia z mocy prawa na własność Województwa [...] nieruchomości o nr ew. [...] i orzekł w tej części, że nieruchomość ta stanowi działkę przeznaczoną na realizację obiektów budowlanych, znajdujących się poza wyznaczonym pasem drogowym podlegającą czasowemu zajęciu. W pozostałej części Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2008 r. opisano dotychczasowy stan faktyczny sprawy i wskazano na spełnienie wszystkich warunków formalnych i materialnoprawnych do ustalenia lokalizacji przedmiotowej inwestycji drogowej na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych o treści obowiązującej w dniu wydania zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do zarzutów odwołania złożonego przez R. K. Minister Infrastruktury stwierdził, że to inwestor decyduje o przebiegu drogi dołączając do wniosku mapy zawierające projekt podziału nieruchomości, a organ wydający decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi i organ odwoławczy mogą działać tylko w granicach tego wniosku i nie mają możliwości ingerowania w przebieg inwestycji zaproponowany przez wnioskodawcę. Jak wynika z załącznika nr 2 do decyzji organu pierwszej instancji, inwestor zaplanował na terenie m.in. działki nr [...] w obrębie D. budowę drogi zbiorczej zapewniającej dostęp do drogi wojewódzkiej nieruchomości sąsiednich. W dniu 9 sierpnia 2004 r. rozważono dwa warianty przebiegu drogi, nie ustalono jednak, który wariant będzie realizowany.
Natomiast przepisy powołanej ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. nie wymagają uzyskania zgody właściciela nieruchomości na zaproponowany przez inwestora we wniosku podział nieruchomości, dlatego protokół z dnia 9 sierpnia 2004 r. nie jest dokumentem wiążącym Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2008 r. wniosła R. K.,
Sygn. akt IV SA/Wa 275/09 zarzucając naruszenie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych poprzez brak doręczenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. oraz naruszenie prawa poprzez wadliwe utrzymanie w mocy w/w decyzji. W piśmie z dnia 27 lutego 2009 r. będącym uzupełnieniem skargi, wskazano na bezpodstawne dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków w oparciu o nieostateczną decyzję Wojewody [...] oraz zarzucono brak wydania decyzji ustalającej odszkodowanie za przejecie działek objętych liniami rozgraniczającymi teren inwestycji.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 14 maja 2009 r. wnioskodawca inwestycji - Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. - wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż ustalenia Ministra Infrastruktury co do spełnienia wszystkich wymogów formalnych i materialnoprawnych do wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji drogowej znajdują potwierdzenie w zgromadzonych aktach sprawy. Pierwszoinstancyjna decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. wydana bowiem została na wniosek złożony w imieniu Zarządu Dróg Wojewódzkich w K., który zawiera wszystkie elementy określone w ustawie z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych o treści obowiązującej w dniu złożenia tego wniosku. W decyzji tej zostały również określone wszystkie elementy wynikające z art. 7 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r.
Prawidłowo przy tym organ odwoławczy wskazał, iż podział nieruchomości objętych decyzją wydaną na podstawie powołanej ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. jest wynikiem ustalenia przebiegu linii rozgraniczających projektowanej drogi publicznej, co wynika z art. 12 ust. 2 tej ustawy, nie mają więc dla tego podziału znaczenia wcześniejsze zamierzenia w tym zakresie, skoro podział dokonywany jest dla wydzielenia tych części z dotychczasowych nieruchomości, które ujęte zostały w obszar wyznaczony liniami rozgraniczającymi projektowanej drogi.
Za zupełnie niezrozumiały należy uznać zarzut braku doręczenia skarżącej zawiadomienia o wydaniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r., skoro
Sygn. akt IV SA/Wa 275/09 w aktach administracyjnych (karta 158) znajduje się zwrotne poświadczenie odbioru przez skarżącą takiego zawiadomienia, według którego doręczenie tego zawiadomienia nastąpiło w dniu 19 lipca 2008 r.
Nie mają również znaczenia prawnego dla oceny zgodności przedmiotowej decyzji z prawem zarzuty dotyczące wpisania nowego stanu ewidencyjnego i własnościowego dotychczasowych działek gruntu skarżącej w ewidencji gruntów i budynków, nawet gdy wpisy te dokonane zostały na podstawie nieostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. Stosowne wpisy dokonane bowiem zostały w ewidencji gruntów i budynków po wydaniu powołanej decyzji organu pierwszej instancji, nie mogą więc rzutować na legalność samej decyzji, skoro stanowią odrębne od tej decyzji czynności. Decyzji zaś nie można oceniać przez pryzmat czynności podejmowanych po jej wydaniu.
Odrębną natomiast kwestią jest ocena dopuszczalności dokonania tych czynności, co nie jest jednak przedmiotem rozpatrzenia przez Sąd w ramach rozpatrywania skargi na decyzję dotyczącą ustalenia lokalizacji inwestycji drogowej.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji wyroku.