Uzasadnienie
P. K. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...], ustalającą warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na terenie nieruchomości przy ul. [...] (dz. Nr ew. [...] z obr. [...]) na terenie Dzielnicy [...] w W. W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazano, że inwestor po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy zapewne natychmiast przystąpi do realizacji inwestycji, zgodnie z parametrami określonymi w zaskarżonej decyzji, co może spowodować, że budynek w niezgodnej, zdaniem skarżącego, wysokości będzie już zrealizowany, a zatem cel niniejszego postępowania z punktu widzenia strony nie zostanie osiągnięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Wyjaśnić należy, że decyzja ustalająca warunki zabudowy, z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu, nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. Ustalenie warunków zabudowy terenu nie przesądza jeszcze o lokalizacji inwestycji, nie upoważnia też do rozpoczęcia robót budowlanych. Ustala jedynie, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne, planowane na określonym obszarze jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego.
Tym samym, z uwagi na charakter decyzji, której wstrzymania domaga się skarżący, nie można mówić o ewentualnym powstaniu skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., a zatem nie jest możliwe - w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. - wstrzymanie wykonania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.
Okoliczność na którą powołuje się strona we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, tj. rozpoczęcie budowy, nie jest bezpośrednim skutkiem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Decyzja ta jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę inwestorowi do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie może ona naruszać na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw wnioskujących w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Sama obawa, że w przyszłości takie pozwolenie może zostać wydane na podstawie zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy, nie uzasadnia jeszcze wstrzymywania jej wykonania na obecnym etapie. Wszak ustawodawca wyraźnie przewidział możliwość wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, wprowadzając zarazem istotny instrument ochrony interesu inwestora, w postaci możliwości ustanowienia kaucji (art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane – Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.).
Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.