Uzasadnienie
Wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, F.B. (dalej "skarżący") złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF skarżący podał, że nie pracuje, otrzymuje drobne pieniądze od brata, który mieszka w [...].
Zarządzeniem z dnia 15 września 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez:
- - złożenie oświadczenia o źródłach jego utrzymania w okresie ostatnich trzech miesięcy oraz o wysokości tych źródeł utrzymania;
- - podanie wszelkich wydatków ponoszonych na utrzymanie konieczne, przeciętnie w miesiącu wraz ze wskazaniem źródeł pokrycia tych wydatków;
- - złożenie wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych,
- - złożenie oświadczenia, jaki skarżący ma tytuł prawny do mieszkania, w którym aktualnie przebywa (np. czy wynajmuje lokal) oraz, czy i ewentualnie jakie koszty ponosi miesięcznie z tego tytułu; w przypadku wynajmowania mieszkania, należy przedstawić kopię umowy najmu
W piśmie z 7 października 2015 r. skarżący oświadczył, że w Polsce utrzymuje się dzięki wsparciu bratam który mieszka w [...]. W marcu brat wysłał mu środki finansowe w wysokości 400 euro. Za wynajem mieszkania płaci 1300 zł, czasami w lokalu tym zamieszkują znajomi, który dokładają się do opłat. W Polsce skarżącemu pomagają znajomi, którzy przekazują mu żywność oraz czasami drobne kwoty pieniędzy. Skarżący oświadczył, że nie ma prawa do wykonywania pracy, nie jest w stanie pokryć kosztów postepowania, ponieważ wsparcie, które otrzymuje pozwala jedynie na przeżycie.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada on żadnego majątku, oszczędności, możliwości zarobkowania. Obecnie utrzymuje się jedynie dzięki pomocy brata mieszkającego w [...] i znajomych z Polski. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do Sądu.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.