Uzasadnienie
W dniu 27 grudnia 2017 r. (data nadania) K. W. wniosła (na urzędowym formularzu) o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych (wpisu), w sprawie z jej skargi na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania
W złożonym formularzu o przyznanie prawa pomocy podała, że jest matką samotnie wychowującą dzieci, utrzymuje się dopłat obszarowych (11000 zł rocznie), alimentów na dzieci – łącznie 800 zł, podała również, że otrzymuje świadczenie po 500 zł na dwoje dzieci. Wskazała, że jest właścicielką gospodarstwa rolnego o pow. 18,33 ha, posiada również maszyny rolnicze.
Jako że oświadczenie Skarżącej uznano za niewystarczające, w piśmie z dnia 17 stycznia 2018 r. wezwano ją do nadesłania, w terminie 14 dni:
- a) wyciągów z posiadanych przez nią rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich sześciu miesięcy, w tym również rachunku na którego przelewane są płatności z tytułu dopłat bezpośrednich z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
- c) kopii decyzji właściwego organu administracji określającej wysokość zobowiązań z tytułu podatku od nieruchomości, podatków za 2017 rok;
- d) kopii dokumentów (rachunków, dowodów wpłat, potwierdzeń przelewów) wskazujących wysokość, ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy, stałych opłat związanych z eksploatacją domu (np. opłat za energię elektryczną, wodę, opał itp.), a także kopii dokumentów wskazujących wysokość innych stałych, niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym,
- d) wyjaśnienia jakie zwierzęta hodowlane są utrzymane w gospodarstwie (skoro Skarżąca podała, że zakupuje pasze) oraz jaki osiąga dochód w związku z hodowlą tych zwierząt.
W odpowiedzi na to wezwanie Skarżąca oświadczyła, że ma trudności w zgromadzeniu powyższych dokumentów, w związku z czym uiściła wpis od skargi w kwocie 200 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ustawodawca użył w tym przepisie określenia "gdy wykaże", co oznacza, że wnioskodawca ma obowiązek udowodnić, że znajduje się w sytuacji określonej w art. 246 § 1 i 2 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym – komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; wydanie II 2006 r.; str. 554).
Skarżąca w niniejszej sprawie została wezwana do podania dodatkowych informacji, oprócz tych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, które pozwoliłyby ocenić jej rzeczywistą sytuację majątkową. Zgodnie bowiem z art. 255 Ppsa jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Wezwanie to zostało doręczone Skarżącej w dniu 6 lutego 2018 r. Skarżąca nie nadesłała dokumentów, o które została wezwana.
Wobec odmowy udostępnienia informacji na temat swojego stanu majątkowego – do czego Wnioskodawczyni, na podstawie art. 255 P.p.s.a. była zobowiązana, Referendarz nie miał możliwości dokonania oceny faktycznej sytuacji majątkowej Skarżącej. Skarżąca uchylając się od złożenia pełnego oświadczenia dotyczącego stanu majątkowego, uniemożliwiła ocenę jej rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych. Dlatego prawo pomocy nie mogło zostać przyznane.
Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że Skarżąca wygospodarowała kwotę 200 zł na opłacenie wpisu w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.