Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].10.2008 r. Wojewoda [...] uchylił decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...].08.2008 r., orzekającą o wymeldowaniu A. S. i M. D. z pobytu stałego z budynku przy [...] w R., w części dotyczącej wymeldowania M. D..
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia Wojewoda wyjaśnił, iż odwołaniem objęto decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...].08.2008 r. w całości, a profesjonalny pełnomocnik je wnoszący był umocowany do dokonania tej czynności procesowej zarówno w imieniu M. S., jak i M. D.. Pełnomocnik ten składając ów środek odwoławczy podkreślił, iż samowola, przemoc i podstęp zmierzające do uniemożliwienia pobytu jego mocodawczyń w przedmiotowym lokalu nie mogą być podstawą do wymeldowania A. S. i jej córki – M. D..
Wojewoda w wyniku rozpoznania przedmiotowego odwołania uznał jednakże, iż brak było podstaw do rozstrzygnięcia przez Wójta Gminy R. decyzją z dnia [...].08.2008 r. o wymeldowaniu M. D. z przedmiotowego budynku, bowiem uprzednio zapadło już ostateczne rozstrzygnięcie w tym przedmiocie. Mianowicie Wójt Gminy R. decyzją z dnia [...].07.2005 r. orzekł już o wymeldowaniu M. D. spod przedmiotowego adresu i rozstrzygnięcie to nie zostało przez żadną ze stron postępowania zakwestionowane. Stąd ponowne prowadzenie postępowania w tym zakresie byłoby bezprzedmiotowe, jak podkreślił Wojewoda.
Pełnomocnik skarżącej M. D. zakwestionował to rozstrzygnięcie w piśmie precyzującym, na wezwanie Sądu, przedmiot zaskarżenia zawarty we wniesionej skardze. Pełnomocnik nie przedstawił przy tym konkretnych zarzutów pod adresem decyzji Wojewody [...] z dnia [...].10.2008 r..
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalanie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie została oparta na uzasadnionych podstawach.
Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m. in. o art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów Sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. Należy nadto zauważyć, iż w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd, dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja Wojewody [...] odpowiada prawu.
Na wstępie podkreślenia wymaga, iż Wójt Gminy R. wydał decyzję z dnia [...].08.2008 r., w części orzekającą o wymeldowaniu M. D. z pobytu stałego z budynku przy [...] w R. w sytuacji, gdy w obrocie prawnym funkcjonowała już tej samej treści decyzja tego organu z dnia [...].07.2005 r. o wymeldowaniu M. D., o nr [...]. Decyzję z 2005 r. doręczno m. in. adresatce, jednakże zarówno ona, jak i żadna z pozostałych stron tego postępowania nie wniosła od niej odwołania. Z uwagi na to decyzja z dnia [...].07.2005 r. stała się ostateczna. Odwołanie zostało natomiast złożone od decyzji z dnia [...].07.2005 r. o wymeldowaniu A. S. spod przedmiotowego adresu, o nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny po przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji o wymeldowaniu A. S. wyrokiem z dnia [...].07.2006 r. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...].02.2006 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...].07.2005 r. o wymeldowaniu A. S., a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę kasacyjną.
Rozpoznając sprawę, na skutek uchylającego wyroku WSA w Warszawie, Wojewoda zobowiązany był do ponownego rozstrzygnięcia jedynie kwestii ewentualnego wymeldowania A. S. z budynku przy [...] w R..
Stan faktyczny sprawy wskazuje wyraźnie, iż decyzja Wójta Gminy R. o wymeldowaniu M. D. z dnia [...].07.2005 r., o nr [...] stała się ostateczna i sprawa ta nie mogła być przedmiotem ponownej kontroli w trybie instancyjnym. Wojewoda trafnie zatem uznał za bezprzedmiotowe ponowne prowadzenie postępowania zwykłego w tym przedmiocie i powtórne wydanie decyzji o wymeldowaniu M. D.. Doszło bowiem do wydania dwóch decyzji, kolejno po sobie, załatwiających sprawę co do istoty. Decyzja z dnia [...].08.2008 r. Wójta Gminy R. w części, w której rozstrzygnął – wbrew zasadzie trwałości ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 16 Kpa – o wymeldowaniu M. D. z budynku przy [...] w R., dotknięta była nieważnością w oparciu o art. 156 § 1 pkt 3 Kpa. Stąd rozpatrując wniesione odwołanie Wojewoda zasadnie uznał, iż postępowanie to stało się bezprzedmiotowe, co musiało prowadzić do uchylenia decyzji z dnia [...].08.2008 r., w części ponownie orzekającej o wymeldowaniu M. D. z budynku przy [...] w R..
Podkreślenia wymaga przy tym, iż istniała w niniejszym postępowaniu tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwiema decyzjami, z których pierwsza z dnia [...].07.2005 r. była ostateczna. Występowały bowiem te same podmioty w niniejszej sprawie, dotyczyła tego samego przedmiotu oraz tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym.
W tym stanie rzeczy istniały przesłanki do umorzenia na podstawie art. 105 § 1 Kpa postępowania pierwszej instancji.
Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.