Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 października 2015 r. referendarz sądowy przyznał H. S. (skarżącemu) prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła radcę prawnego R. T. pełnomocnikiem z urzędu skarżącego w niniejszej sprawie (K. 43).
Pismem z dnia 4 listopada 2015 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2015 r. o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r. sygn. akt II OZ 1221/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. postanowienie sądu pierwszej instancji i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 26 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącego złożył pismo procesowe (uzupełnienie skargi) oraz wniósł o przyznanie stosownego wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W rozpoznawanej sprawie w związku z przepisem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805), który stanowi: "Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia wżycie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji" zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia z 28 września 2002 r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymieniona w lit. a i b – 240 zł, natomiast w postępowaniu zażaleniowym stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d cytowanego rozporządzenia – 120 zł.
Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego reprezentował go w pierwszej instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym, dlatego też należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 360 zł (240 zł + 120 zł), oraz podwyższyć tę opłatę o kwotę 82,80 zł (23% VAT).
Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805) oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.