Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...], [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno – technicznej zameldowania na pobyt stały wniósł Z. D. w imieniu własnym oraz małoletniego syna S. D. W dniu 7 grudnia 2012 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych każdy w terminie 7 dni od daty doręczenie wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie odebrali w dniu 14 grudnia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 18 akt sądowych)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisu określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7 tego rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych wynosi 100 zł.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu w wyznaczonym wezwaniem terminie, podlega odrzuceniu. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżących upłynął w dniu 21 grudnia 2012 r. Z danych zawartych w rejestrze opłat sądowych wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony do dnia 28 stycznia 2013 r. (k. 21 akt sądowych). W związku z tym skarga podlega odrzuceniu ze względu na brak spełnienia wymogów dotyczących opłat sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.