Uzasadnienie
W piśmie z dnia 21 sierpnia 2015 r. M. V. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej.
Z pisma Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 29 października 2015 r. wynika, że skarżący w dniu 28 sierpnia 2015 r. został wydalony z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i miejsce jego pobytu nie jest znane.
Z uwagi na treść powyższego pisma, Sąd zarządzeniem z dnia 16 listopada 2015 r. zwrócił się Rady do Spraw Uchodźców o rozważenie możliwości złożenia wniosku o ustanowienie kuratora dla osoby, której miejsce pobytu nie jest znane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
Zawieszenie postępowania, o którym mowa w powołanym przepisie ma charakter fakultatywny, co oznacza, że Sąd nie ma pełnej swobody w dokonaniu rozstrzygnięcia, gdyż obowiązkiem Sądu jest wnikliwe rozważenie, czy w istocie wskazane braki formalne powodują niemożność nadania sprawie dalszego biegu.
W niniejszej sprawie wskazany przez skarżącego adres w jest nieaktualny, bowiem jak wynika z pisma Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 29 października 2015 skarżący został wydalony z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie pozostawił adresu do korespondencji, a zatem nie jest możliwe doręczenie mu jakichkolwiek pism, zawiadomień i wezwań sądowych, co powoduje, że sprawie nie można nadać dalszego biegu. Brak odpowiedzi od organu w związku z zarządzeniem z dnia 16 listopada 2015 r. powoduje niemożność nadania sprawie dalszego biegu, albowiem postępowanie sądowe winno toczyć się z udziałem skarżącego i musi być on zawiadamiany o kolejnych czynnościach procesowych.
Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania sądowego wskazana w art. 125 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, gdyż zostały wyczerpane wymagane w okolicznościach tej sprawy czynności Sądu zmierzające do nadania sprawie dalszego biegu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2011 r., II OZ 792/11, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego postępowanie należało z urzędu zawiesić, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że na podstawie art. 130 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd umorzy postępowanie zawieszone ze wskazanej powyżej przyczyny, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu.