Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 października 2015 r. ustanowiono dla B. O. adwokata w sprawie ze skargi wymienionego na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokat D. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2793/15 oddalił skargę B. O. na powołaną decyzję Rady do Spraw Uchodźców.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 lutego 2016 r. przyznano adwokat D. K. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.
Wyznaczona pełnomocnik B. O. zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono jej 24 lutego 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 88 akt sprawy).
W dniu 25 marca 2016 r. adwokat D. K. złożyła do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 2 lutego 2016 r. z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik oświadczyła, że opinię przekazała skarżącemu, a koszty udzielonej pomocy nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sposób określania tych kosztów oraz maksymalną wysokość opłat za udzieloną pomoc w przedmiotowej sprawie - w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji - określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801).
Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. Wedle natomiast § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 w zw. § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 2 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., orzeczono jak w postanowieniu.