Uzasadnienie
M. K., W. G., G. C., D. C. i J. C., reprezentowani przez radcę prawnego, w skardze z dnia 4 stycznia 2013 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] września 2012 r. znak: [...]. Skarżący stwierdzili, że dalsze kroki podjęte na podstawie tych decyzji mogą przyczynić się do nieodwracalnych zmian w środowisku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis.Nexis. Warszawa 2005 r., s. 295).
Decyzje objęte przedmiotowym wnioskiem nie nadają się do wykonania, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią tych decyzji. Kwestionowane przez skarżących decyzje mają charakter przygotowawczy, a na ich podstawie inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych. Decyzje te nie powodują zatem bezpośrednio niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sama obawa, że dalsze kroki podjęte na podstawie tych decyzji mogą przyczynić się do nieodwracalnych zmian w środowisku, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt II OZ 873/12).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.