Uzasadnienie
F. N. (dalej "skarżący", "wnioskodawca") wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że został pozbawiony możliwości poniesienia kosztów postępowania sądowego z uwagi na zakończenie procedury uchodźczej oraz utratę pomocy socjalnej przyznawanej w ramach tej procedury. Skarżący, wobec uzyskania odmownej decyzji o nadaniu statusu uchodźcy, nie ma możliwości zarobkowania, nie uzyskuje również wpływów z innych tytułów. Nie posiada majątku, natomiast zgromadzone oszczędności w wysokości 2.000 zł zmuszony jest przeznaczyć na koszty utrzymania koniecznego. Wnioskodawca zamieszkuje obecnie z kolegami, którzy pokrywają koszty wynajmu mieszkania.
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Skarżący do dnia wydania zaskarżonej decyzji w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, czyli do [...] października 2013 r. otrzymywał pomoc socjalną w wysokości 750 zł. Jednak pomoc ta, z uwagi na negatywną decyzję, została skarżącemu odebrana po 60 dniach od wydania przedmiotowej decyzji. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych. Aktualnie utrzymuje się z oszczędności, korzysta również z pomocy znajomych, u których czasowo zamieszkuje. Pomimo, że nie prowadzą oni wspólnego gospodarstwa domowego, znajomi skarżącego udzielają mu doraźnej pomocy poprzez partycypację w kosztach wynajmu mieszkania. Pozostałe wydatki skarżący aktualnie pokrywa z niewielkich oszczędności, które zgromadził.
Wskazane okoliczności potwierdzają, że skarżący nie posiada wystarczających dochodów nie jest w stanie poczynić oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie. W sytuacji bowiem, gdy skarżący nie posiada żadnego stałego źródła dochodu, nie ma możliwości podjęcia legalnej pracy, a jedyne źródło jego utrzymania stanowi doraźna pomoc osób bliskich, nie ulega wątpliwości, że nie jest on w stanie wygospodarować środków na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy, w szczególności brak stałych dochodów oraz majątku, który mógłby spieniężyć, pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.